منابع پایان نامه درمورد درجه حرارت

روشهای تبدیل بخار به آب مایع است. تقطیر ممکن است به یکی از دو روش زیر انجام گیرد: تقطیر ساده و تقطیر با آب. تقطیر ساده: با این روش، می توان اقدام به جداکردن مواد تشکیل دهنده مایعاتی نمود که آن مواد نقاط جوش متفاوتی دارند. در این اقدام، با افزایش درجه حرارت مواد تشکیل دهنده یک به یک، به حسب نقطه جوش خود، بتدریج بخار و از هم جدا می شوند. گاهی اوقات ممکن است چند ماده به صورت توام، بخار و جدا شوند و این در صورتی است که نقاط جوش آنها شبیه یا نزدیک به یکدیگر باشد. بخارهای مذکور، پس از سرد شدن، به مایع تبدیل می شوند. در هر حال، با داشتن نقطه جوش هر یک از مواد تشکیل دهنده، می توان از طریق تقطیر ساده اقدام به استخراج و جداسازی آنها از یکدیگر نمود. تقطیر با آب: از این روش برای جداسازی مواد غیر محلول در آب (مثل اسانسها) استفاده می شود. در واقع، آب و اسانس با هم تقطیر می شوند. با استفاده از این روش، به آسانی می توان اسانسها را از گیاهان مورد نظر استخراج نمود. پس از اینکه اندام گیاهان مورد نظر تحت تاثیر فشارهای مناسبی از بخار آب قرار گرفت، اسانس جدا شده از پیکر گیاهان (از آنجا که در آب حل نمی شوند) همراه آب به صورت دو فاز مختلف، یکی آب و دیگری اسانس در می آیند. به بیان دیگر، وقتی مخلوط بخارهای آب و اسانس به محیطی با فشار هوای کمتر رسید، چون نقطه میعان آب با نقطه میعان اسانس یکسان نیست، پس در دو فاز متفاوت قرار می گیرند (امید بیگی، 1388). اسانس مرزه مایعی است بیرنگ یا مایل به زرد، محلول در اتر، کلروفرم، الکل، اتر دوپترول و روغنهای چرب. اسانس مرزه از تقطیر برگها و سرشاخه های جوان گیاه تحت تاثیر بخار آب حاصل می شود. (مومنی و همکاران، 1377). اسانس ها در غده های ترشحی که معمولا به صورت نقاط کروی براق دیده می شوند عمدتا روی برگهای گیاه (مرزه) وجود دارند. حضور آنها روی کاسه، جام گل و به تعداد کمتر روی ساقه ها نیز به چشم می خورد (جم زاد، 1388). حداقل ده روش تهیه ی اسانس وجود دارد که بعضی آزمایشگاهی و بعضی صنعتی هستند. از این میان معمولی ترین روش تولید اسانس ها، استخراج با آب، بخار آب و آب و بخار آب است. اکثر اسانس گیاهان را می توان با آب استخراج کرد، مگر گیاهانی که اسانس آن ها با این روش دست خوش تغییرات شود. با توجه به این که بعضی افراد، علاقمند به استخراج اسانس گیاهان هستند تا بتوانند با آن ها فرمولاسیون های ساده تهیه نمایند، لذا دستگاه و شرح عملی تهیه ی اسانس در زیر توضیح داده می شود. دستگاه استخراج اسانس برای آزمایشگاه، موارد شخصی و مقادیر کم گیاه به نام دستگاه کلونجر می باشد که در فروشگاه های لوازم آزمایشگاهی به صورت آماده به فروش می رسد. این دستگاه شامل بالن، مخزن گرمازا و دستگاه کلونجر است. اصولا دستگاه کلونجر استاندارد و دارای یک اندازه است که می توان آن را بر روی بالن های نیم تا دو لیتری نصب کرد. با توجه به میزان گیاه و انتخاب اندازه ی بالن، اجاق الکترونیکی مناسب ان انتخاب می شود. محل نصب دستگاه باید نزدیک پریز برق و شیر اب و محل تخلیه ی آب باشد. برای استفاده از دستگاه ابتدا میزان معینی از گیاه (بسته به نوع بالن حداکثر 100 گرم گیاه خشک و یا 200 گرم گیاه تازه) را خرد، له و یا پودر نموده و داخل بالن می ریزیم. آن گاه حداقل تا نصف بالن را اب مقطر می ریزیم، سپس دستگاه کلونجر را روی بالن نصب نموده و با گیره ان را ثابت می کنیم. اکنون لوله ی لاستیکی سردکن (مبرد) دستگاه را به آب وصل و اجاق را روشن می کنیم. پس از مدتی آب به جوش می آید. درجه ی حرارت دستگاه را طوری تنظیم می کنیم که جوشیدن آب درون بالن متعادل باشد. در این عمل اسانس گیاهان به علت گرمای آب تبخیر شده و به همراه بخار آب به سمت سردکن (مبرد) حرکت می کند. بخار آب و اسانس در سردکن (مبرد) مایع شده و در لوله ی جمع آوری (عمودی) جمع می شوند. اسانس چون از آب سبک تر است، روی آب قرار می گیرد. این عمل تا استخراج کامل که اصولا بین 2 تا 4 ساغت طول می کشد ادامه می یابد. پس از آن دستگاه را خاموش نموده و پس از این که دستگاه از جوشش ایستاد، شیر لوله ی عمودی را باز نموده تا آب خارج شده، سپس اسانس را جمع آْوری کنیم. البته قبل از جمع آوری اسانس می توان از روی درجات لوله ی مدرج میزان درصد اسانس را جمع آوری کنیم. البته قبل از جمع آوری اسانس می توان از روی درجات لوله ی مدرج میزان درصد اسانس را در گیاه به صورت حجم به وزن تعیین نمود. لوله ی عمودی به حجم 10 میلی لیتر و با تقسیمات دهم میلی لیتر تقسیم بندی شده که می توان به طور دقیق حجم اسانس استخراج شده را به حسب میلی لیتر تعیین نمود که مربوط به وزن معینی گیاه به کار برده شده می باشد که می توان به راحتی مقدار میلی لیتر اسانس گیاه را در صد گرم گیاه محاسبه کرد. اسانس را باید در شیشه های رنگی دردار جمع آوری و تا زمان مصرف در یخچال نگه داری کرد. گیاهان جوشیده شده تفاله محسوب شده و باید آن ها را دور ریخت. دستگاه را برای استفاده مجدد باید با آب گرم و شوینده ها شست و بهتر است پس از آن با حلال های شیمیایی مانند اتردوپترول و یا کلروفرم شست و شو نمود تا آثاری از اسانس در آن به جا نماند. اسانس استخراج شده توسط دستگاه کروماتوگراف گازی3 و گاز کروماتوگرافی متصل به طیف سنج4 قابل آنالیز می باشد. کروماتوگرافی گازی روش فیزیکی جداسازی اجزاء اسانس به شمار می رود که اساس آن بر انتشار نمونه مورد آزمایش بین دو فاز ساکن (جامد) و فاز متحرک (گاز) می باشد. این روش به علت پیچیدگی ترکیب های اسانس از
نظر شیمیایی، مناسب ترین روش تجزیه می باشد. شناسایی اجزاء موجود در اسانس به کمک شاخص های بازداری آنها در گاز کروماتوگرافی و مقایسه آنها با مقادیری که در منابع مختلف برای ترکیب منتشر گردیده، تعیین می گردد. امروزه برای جداسازی و تشخیص اجزاء موجود در اسانس از ادغام دو دستگاه کروماتوگرافی گازی و طیف سنج جرمی استفاده شود (صفایی و همکاران، 1391).
1-5- معرّفی عناصر غذایی و شیمیایی اصلی خاک
مهمترین و مطرح ترین عناصر پرمصرف غذایی، سه عنصر ازت، فسفر و پتاسیم است (محمدی و همکاران، 1385). مواد غذایی خاک: علاوه بر اکسیژن، کربن و هیدروژن که اجزاء اصلی ساختمان آلی گیاه را تشکیل می دهند و از آب یا هوا جذب گیاه می شوند، عناصر دیگری نیز در ساختمان سلولی و فعالیت های فیزیولوژیکی گیاه شرکت دارند. عناصر اخیر عمدتا از خاک جذب می گردند و به دو دسته عناصر پرمصرف و عناصر کم مصرف تقسیم می شوند. عناصر پرمصرف به مقدار زیادی مورد نیاز گیاه بوده و عبارتند از ازت (N)، فسفر (P)، پتاسیم (K)، کلسیم (Ca)، منیزیم (Mg) و گوگرد (S). عناصر کم مصرف که به مقدار کم مورد نیاز گیاه می باشد عبارتند از: آهن (Fe)، منگنز (Mn)، مولیبدن (Mo)، بر (B)، مس (Cu)، روی (Zn) و کلر (Cl). این عناصر همیشه به اندازه کافی و برای حصول حداکثر ممکن رشد گیاه در خاک موجود نیستند. گاهی خاک از نظر یک عنصر کاملا فقیر است. زمانی نیز عنصر در خاک موجود است اما نامحلول بوده و قابل جذب گیاه نیست و بالاخره گاهی غلظت یک عنصر در خاک آنقدر زیاد است که موجب مسمومیت گیاه می گردد. ازت در ساختمان سلول گیاهی یصورت پروتئین، اسیدهای نوکلئیک و کلروفیل شرکت دارد. بخش اعظم ازت گیاه بصورت ترکیبات آلی بوده اما کم و بیش به فرم یونهای آمونیم (+4NH) و نیترات (NO3-) نیز دیده می شود. عکس العمل های گیاه نسبت ازت به صورت های زیر مشاهده می شود: (1) افزایش رشد سبزینه ای، (2) رشد و توسعه متعادل گیاه، (3) افزایش در شدت رنگ سبز برگها، (4) افزایش میزان پروتئین های گیاهی و (5) افزایش تولید میوه و دانه. پتاسیم در سنتز و انتقال کربوهیدراتها و یطور کلی مصرف گاز کربنیک موثر است و برای تشکیل دیواره ضخیم سلولی ضرورت دارد. جذب آب و تعادل جذب عناصر به کفایت پتاسیم در سلولها نیاز دارد. پتاسیم کیفیت محصول را بالا می برد، راندمان فتوسنتز را افزایش می دهد و مقاومت گیاه را در برابر بعضی از امراض افزایش می دهد. پتاسیم به سهولت در گیاه حرکت نموده و مقدار زیادی از آن در بافت های جوان و در حال رشد دیده می شود. فسفر در ساختمان سلولی و در بسیاری از فعالیت های حیاتی و از جمله ذخیره و انتقال انرژی شیمیایی دخالت دارد. فسفر باعث تسریع در رشد و رسیدگی محصول گشته و کیفیت مصرفی بافتهای سبزینه ای را افزایش می دهد. فسفر به راحتی در گیاه انتقال می یابد و جهت حرکت آن به سمت اندامهای جوان و در حال رشد می باشد (خواجه پور، 1380).
1-5-1- ازت (اوره)
کودهای ازته: ازت از جمله موادی است که در تمام دوره های رشد و نمو گیاهان مورد نیاز آنهاست. کودهای ازته تاثیر عمده ای در ساقه زایی، برگ زایی و جوانه زنی گیاهان دارند و به طور کلی رشد رویشی گیاهان را سرعت می دهند. ازت به صورت کودهای مختلف (آمونیاکی، نیتراتی و یا آمیدی) در اختیار گیاهان قرار می دهند. در صورت کمبود ازت، برگهای پایینی بوته، لیمویی یا نارنجی رنگ می شود و بتدریج سوخته و خشک شده و رنگ آن به قهوه ای روشن مبدل می گردد. کودهای ازته و برخی میکروالمانها را به عنوان سرک (پس از رویش گیاهان) در اختیار آنها قرار می دهند (امیدبیگی، 1388). ازت یکی از عناصر است که در طبیعت در سطح گسترده پراکنده است. منبع اصلی ازتی که به وسیله گیاهان استفاده می شود، گاز N2 است که 78 درصد حجم هوا را تشکیل می دهد. این عنصر افزون بر شرکت در ساختمان پروتئین ها، قسمتی از کلروفیل را نیز تشکیل می دهند. عمده ترین منبع ذخیره ازت، مواد آلی است. به دلیل کمبود مواد آلی در خاک مرتع، به طور معمول مقدار ازتی که به صورت طبیعی از منابع مختلف به خاک اضافه می شود، کمتر از مقدار ازتی است که از راه های گوناگون از دسترس آن خارج می شود، بنابراین برای حفظ تعادل ازت در خاک باید از راه های گوناگون از جمله مصرف کودهای شیمیایی در تامین ازت خاک کوشش کرد (آذرتیوند و همکاران، 1387). اوره رایج ترین کود ازت در ایران است. اوره از ترکیبات آلی به شمار رفته و به همین فرم قابل جذب گیاه می باشد. از محلول اوره در محلول پاشی برگ گیاهان نیز استفاده می شود. اوره و نیترات آمونیم را می توان قبل از کاشت محصول و یا به صورت سرک و بعد از آن که گیاه مقداری رشد نمود به خاک داد. کودی را که بعد از کاشت به خاک می دهند کود سرک گویند. مصرف کود سرک بیشتر در مورد کود ازت مرسوم است (خواجه پور، 1380). اوره به صورت دانه های کوچک سفید رنگ عرضه می شود که به آن کود شکری نیز می گویند. این کود به آسانی در آب حل می شود و تا سه روز پس از ورود به خاک، بسته به دمای آن با آب ترکیب و به کربنات آمونیم مورد استفاده گیاه قرار می گیرد و قسمتی با کمک موجودات ذره بینی خاک به نیترات تبدیل شده یا با خاک رس تثبیت می شود. نسبت ترکیب اوره با آب و تبدیل آن به آمونیم به وجود آنزیم اوره آز بستگی دارد. این آنزیم در تمامی خاک ها وجود دارد، ولی فعالیت آن تابع ویژگی های خاک است. هر چه pH خاک بیشتر و درصد مواد آلی آن کمتر باشد، فعالیت نسبی آنزیم اوره آز کمتر خواهد شد. فعالیت این آنزیم در خاک های آهکی و شور کند است (آذرتیوند و همکاران، 1387). ازت در ساخت اسیدهای آمینه، پروتئین و کلروفیل نقش مهمی دارد و در کشاورزی ارگانیک منبع اولیه ازت، ازت اتمسفری است که توسط ریزوبیوم در گیاهان خانواده بقولات تثبیت می شود (سماوات و همکاران، 1387). اوره کود نیتروژنی آلی است که از ترکیب آمونیاک و گاز کربنیک در شرایط خاصی تولید می شود. درصد نیتروژن کود بیش از دو برابر نیتروژن سولفات آمونیوم است. اوره در خاک هیدرولیز(گرفتن آب) می شود و به

مطلب مشابه :  دانلود پایان نامه ارشد با موضوعطلاق، رضایت زناشویی، سازگاری زناشویی