تحقیق درباره تعاریف مفاهیم و اصطلاحات و بهره وری عوامل تولید

دانلود پایان نامه

1- بین انکوباتورها یا مراکز رشد و ایجاد شغل رابطه ی معنیداری وجود دارد.
2- بین انکوباتورها یا مراکز رشد و صادرات و واردات شرکتها رابطه ی معنیداری وجود دارد.


3- بین مراکز رشد و سودمندی کسب و کارها رابطه ی معنیداری وجود دارد.
4- بین مراکز رشد و رشد و ترقی شرکتهای عضو رابطه ی معنیداری وجود دارد.
5- بین مراکز رشد و رقابتی شدن صنایع رابطه ی معنیداری وجود دارد.
6- بین مراکز رشد و نوآوری رابطه ی معنیداری وجود دارد.
7- بین مراکز رشد و توسعه اقتصاد محلی رابطه ی معنیداری وجود دارد.
1-6- تعاریف مفاهیم و اصطلاحات
1-6-1- تعاریف مفهومی (نظری)
انکوباتور: انکوباتور یا مراکز رشد اقتصادی، مجموعه ای متشکل از یک یا چند ساختمان است که واحدهای پژوهشی نوپا نظیر هسته های پژوهش های دانشگاهی، شرکت های خصوصی و مراکز تحقیق و توسعه صنایع و سازمان های اجرایی به صورت موقت در آن مستقر و از خدمات پشتیبانی دایر شده در این مراکز بهره مند میشوند. (ابراهیمی و دیگران، 1384).
صادرات: تولید و تجاری سازی محصول و روانه کردن آن به بازارهای خارجی و بین الملل است و یکی از اجزای تولید ناخالص داخلی که به طور طبیعی منجر به بهبود رشد اقتصادی میشود. به طور کلی صادرات یعنی فروش یا عرضه ی خارجی کالا و خدمات یک کشور به کشورهای دیگر در ازای دریافت کالا، خدمات، ارز، طلا، تسویه ی بدهی ها یا به منظور کمک های بلاعوض، تعمیر، تکمیل یا شرکت در نمایشگاه ها. (بیابانی و دیگران، 1391)
توسعه ی اقتصادی: رشد اقتصادی همراه با تغییرات بنیادین در اقتصاد و افزایش ظرفیت های تولیدی اعم از ظرفیت های فیزیکی و انسانی و اجتماعی است. تغییرات کیفی در ساختار اقتصاد یک جامعه و آن دسته از تغییرات بنیادی که بر تولید ناخالص ملی اثر میگذارد. (استیون، 2012)
تجاری سازی: تولید کالا و روانه کردن آن به بازارهای داخلی و خارجی. (کاملیا مورارو و روسی، 2012)
رشد وترقی: رشد اقتصادی عبارت است از افزایش تولید در یک سال خاص در مقایسه با سال پایه. منابع مختلف رشد اقتصادی افزایش به کارگیری نهاده ها (افزایش سرمایه یا نیروی کار)، افزایش کارایی اقتصاد (افزایش بهره وری عوامل تولید) و به کارگیری ظرفیت های احتمالی خالی در اقتصاد. فرایند چند بعدی دراز مدت که با افزایش فرایندهای تولیدی، اقتصادی و دگرگونی ساخت های اجتماعی تظاهر پیدا میکند. (دیانه ایزابل، 2013)
ایجاد شغل: به دست آوردن کسب وکار و سودمندی از آن و همچنین سرمایه گذاری پایدار. (بوسلر و مبارک، 2010)
صنایع رقابتی: توان رقابت با شرکت های دیگر و شرکت های هم نوع خود و از دور خارج نشدن از محیط بازار با استفاده از خلاقیت و نوآوری است. (کاوکیوهانک، 2004)
سودمندی: چرخه ی تولید مستمر و کسب سود و درآمد و طرح های تجاری و شرکت. در اقتصاد کالایی که خواستهی مشتری را برآورده می کند، به عبارت دیگر رضایت مصرف کننده از مصرف کالا و خدمات حاصل میشود. (سلیمانی، 1391)
نوآوری: به کارگیری ایده های نوین ناشی از خلاقیت است. در واقع به پیاده سازی ایده ناشی از خلاقیت که به صورت یک محصول یا خدمت تازه ارائه میشود. همچنین معرفی محصول تازه است که با ابداع و عرضه صورت میگیرد و نوآوری زمانی صورت میگیرد که ایده به محصول تبدیل شود. (کاوکیوهانگ، 2004)
کارآفرین و کارآفرینی: کارآفرین شخصی است که یک فعالیت بازرگانی را در مواجه با ریسک و عدم اطمینان با هدف کسب سود و رشد از طریق شناسایی فرصت های مهم و تامین منابع لازم برای سرمایه گذاری فراهم میکند. کارآفرینی عبارت است از فرایند نوآوری و بهره گیری از فرصت ها، با تلاش و پشتکار بسیار همراه با پذیرش ریسک های مالی، روانی و اجتماعی که با انگیزه ی سود مالی، توفیق طلبی، رضایت بخشی و استقلال صورت میگیرد. راه اندازی یک سیستم هدفمند اقتصادی که منجر به کسب درآمد میشود. (احمدپور داریانی و عزیزی، کارآفرینی، چاپ هشتم، موسسه فرهنگی و انتشاراتی محراب قلم).
تسهیلات: وام ها و یارانه ها و سوبسیدها و کمک های بلاعوض. (کاوکیوهانگ، 2004)
دانش: مجموعه دانستنی هایی که بشر برای زندگی خود از آن بهره می برد و در تجارت و اقتصاد یعنی دارا بودن سواد اقتصادی و مدیریتی برای تجارت. (کاوکیوهانگ، 2004)
سرمایه: مقدار پول و امکانات مورد نیاز برای تشکیل و راه اندازی شرکت. درعلم اقتصاد عبارت است از حق یا علاقه ی صاحبان یک موسسه نسبت به دارایی موسسه ی مذکور. (سعادت و معصوم زواره، 1390)