تحقیق درباره تعداد کارکنان و اندازه نمونه

دانلود پایان نامه

این روش در هر نوع روش جمعآوری اطلاعات می‌تواند به کار گرفته شود. به‌عنوان مثال، شاید مشکل بی پاسخی در آمارگیری پستی به‌اندازه مراجعات مکرر در مصاحبه‌ها، اهمیت داشته باشد که در حالت اخیر برای حداقل کردن هزینه به ازاء یک دقت معلوم، لازم است که نمونه بزرگتری از مصاحبه‌های اولیه را درنظر گرفته و به کسری از آنها که معمولاً در خانه نیستند، مراجعه شود. در بخش 2-2 بیپاسخی در نمونهگیری پستی را شرح میدهیم و برای توضیح بیشتر مثالی را ذکر
میکنیم و در بخش 2-3 به بحث و نتیجهگیری میپردازیم.
برای تدوین مطالب این فصل از منبع هانسن و هورویتز(1946)، استفاده شده است .
2-2 بیپاسخی در نمونهگیری پستی
روش آمارگیری پستی به‌دلیل نرخ بی‌پاسخی زیاد، معمولاً یک اریبی نامعلومی را وارد نتیجه‌گیری‌ها می‌کند. در مصاحبه‌های حضوری معمولاً پاسخ کامل دریافت می‌شود، اما هزینه هر مصاحبه در مقایسه با روش پستی بسیار بالاست.
ابتدا روش نمونه گیری تصادفی ساده و شیوه‌های برآورد میانگین یا مجموع جامعه را توضیح می‌دهیم و این روش برای نمونه گیری با طبقه بندی و سایر روش‌های برآورد نیز به کار می رود.
برای مثال، فرض کنید می خواهیم تعداد کارمندان مغازه‌های خرده فروشی را طی یک دوره مشخص در یک استان، برآورد کنیم. فرض کنید فهرستی از آدرس همه موسسات و مغازه‌هایی که دارای یک یا چند کارمند هستند دراختیار داریم. شیوه ای که گاهی اوقات اجرا می‌شود این است که نمونه ای از آدرس‌ها را از این فهرست انتخاب و پرسشنامه‌ها را برای آنها از طریق پست ارسال میکنیم. سپس پرسشنامههائی که به‌دست ما رسیده را بررسی میکنیم. حال اگر تعداد کارمندان را برای همه مغازه‌های خرده‌فروشی در استان به کمک این پرسشنامهها، برآورد کنیم، این برآورد، اریب خواهد بود.
اگر نرخ بی پاسخی خیلی زیاد باشد، اریبی خیلی جدی است. از طرفی دیگر به همه آدرس‌ها مأمور آمارگیری بفرستیم، هزینه جمعآوری داده‌ها خیلی زیاد خواهد بود. برای مثال فرض کنید هزینههای آمارگیری نمونهای به قرار زیر باشند:
هزینه ارسالی هر پرسشنامه، 10 واحد پولی (مثلاً ریال، دلار، هزار ریال).
هزینه فرآوری پرسشنامههای برگشتی، 40 واحد پولی.
هزینه مصاحبههای میدانی هر پرسشنامه، 410 واحد پولی.
ولی فرض کنیم که هزینه فرآوری هر پرسشنامه ای که با عملیات میدانی پر شده، 450 واحد پولی باشد. بنابراین اگر60 درصد پاسخ داشته باشیم به ازاء هزینه یک بار مراجعه در عملیات میدانی باید تعداد 13پرسشنامه ارسال کردکه ازبین آنها 8 پرسشنامه برمی گردد. در حالی که اگر فقط 20 درصد نرخ پاسخگویی داشته باشیم، میتوانیم 5 پرسشنامه دریافت کنیم.
بنابراین به ازای یک مقدار هزینه ثابت میتوان ‌اندازه نمونه را بین 5 تا 8 برابر بزرگتر از زمانی گرفت که از طریق مصاحبه حضوری انجام میشود. البته این به معنای آن نیست که باید همه نمونه‌ها را با روش پستی جمعآوری کنیم.
در صورتیکه طرح نمونهگیری مناسب به کار رود و دادهها با دقت ثبت شوند معمولاً با افزایش نمونه خطای برآورد کم میشود. اما در مواردی که بیپاسخی وجود داشته باشد. خطای برآورد با افزایش نمونه زیاد کاهش نمییابد.
مثال 2-1. فرض کنید پرسشنامه‌ها به یک نمونه 1000 تایی که به تصادف از یک فهرست 40000 تایی از مغازه‌ها استخراج شده‌اند، فرستاده شوند. همچنین فرض کنید 500 تا از آنها
(50 % نمونه‌ها)، جواب می دهند و 500 تای دیگر، بی پاسخ‌اند. 10% مواردی که بی‌پاسخ بوده‌اند، انتخاب شده و به آنها مراجعه حضوری می‌شود. میتوان فرض کرد که این نمونه ایی معرف از جامعه پرسشنامههای پستی بیپاسخ هستند.
حال با استفاده از 550 پرسشنامه جمعآوری شده که 500 تای آنها از طریق پست و 50 تای بقیه حضوری بودهاند، میتوان یک برآورد نااریب از تعداد کل کارکنان مغازههای خردهفروشی بهدست آورد. این برآورد برابر است با
(2-1)
که در آن
40000 = : تعداد آدرس‌های موجود در فهرست .
1000 = : تعداد پرسشنامه‌های ارسال شده .
: متوسطتعداد‌کارکنان در هر مغازه برای مغازه‌هایی که به پرسشنامه پستی پاسخ داده‌اند.
500 = : تعداد مغازه‌هایی که به پرسشنامه پاسخ داده‌اند.
: متوسط تعداد کارکنان در هر مغازه که از مراجعات حضوری به دست آمده است.