تحلیل آماری و اندازه گیری

دانلود پایان نامه

در پایان آزمایش از هر تیمار تعداد 90 قطعه لارو به طور تصادفی برداشته شده و پس از خشک کردن روی کاغذ خشک کن وزن تر آن‌ها به وسیله ترازوی دیجیتال با دقت 0001/0 اندازه گیری و ثبت گردید. طول کل لاروها در پایان دوره آزمایش (PL15) با برداشت تصادفی 45 قطعه لارو از هر تیمار توسط کولیس با دقت 02/0 میلی‌متر اندازه‌گیری شد (شکل 3-8).
شکل 3-8 اندازه‌گیری طول کل پست‌لاروهای تولیدی مولدین میگوی Litopenaeus vannamei برای بررسی رشد آن‌ها


3-16 نحوه انجام تست‌های استرس شوری، دما و فرمالین
پس از پایان دوره آزمایش تعداد 150عدد از پست‌لاروهای هر تیمار به‌صورت تصادفی انتخاب شده سپس در معرض تست‌های دمایی بالا و پایین و همچنین شوری بالا و پایین به‌مدت زمان معین قرار گرفتند. لازم به‌ذکر است که تست‌ها در تشت های پلاستیکی با حجم10 لیتر و همراه با هوادهی ملایم انجام گرفته شد. 30 دقیقه پس از پایان استرس میزان بازماندگی در میگوهای هر تکرار آزمایشی مورد بررسی قرار گرفت. برای انجام تست استرس شوری، شوری آب در مخزن مورد آزمایش را به‌اختلاف 10 قسمت در هزار و 20 قسمت در هزار بالاتر، نسبت به شرایط بهینه در دوره پرورش بالا برده و سپس لاروها وارد مخزن مورد آزمایش شدند وتست استرس به‌مدت30 دقیقه انجام شد. با‌توجه به‌اینکه شوری مناسب برای لاروها 30 قسمت در هزار می‌باشد شوری آب را با اضافه کردن نمک دریا روی شوری40 قسمت در هزار و 50 قسمت در هزار تنظیم کرده و لاروها وارد مخزن شدند. پس از 30 دقیقه لاروها به آب تازه منتقل شده و در نهایت میزان بازماندگی تیمارهای مختلف محاسبه گردید. به‌منظور کاهش شوری برای تست شوری پایین، به آب مخزن، آب تازه شیرین اضافه و شوری آب بر روی 20 قسمت در هزار و 10 قسمت در هزار تنظیم شد. سپس لاروها را به ‌تشت‌های آزمایشی منتقل نموده و آزمایش به‌مدت 30 دقیقه انجام گرفت. در نهایت لاروها به آب تازه منتقل شده و میزان بازماندگی تیمارهای مختلف محاسبه گردید (شکل 3-9).
برای انجام تست استرس دمایی، میگوهای هر تیمار به‌مدت 30 دقیقه وارد آب با اختلاف دمایی 10 و 20 درجه سانتی‌گراد بالاتر و پایین‌تر نسبت به شرایط بهینه در دوره پرورش شدند. از آنجایی که دمای مناسب برای لاروها 30 درجه سانتی‌گراد است ابتدا به‌وسیله بخاری دمای آب به 40 و 50 درجه سانتی‌گراد رسانده شد، سپس لاروها وارد مخزن شده و پس از 30 دقیقه لاروها به آب تازه برگردانده و میزان بازماندگی تیمارها محاسبه گردید. بعد از آن مخازن را با آبی که با یخ به 20 و 10 درجه سانتی‌گراد رسانده شده بود آبگیری کرده و لاروها وارد مخازن شدند. بعد از 30 دقیقه دوباره لاروها را به آب تازه برگردانده و بازماندگی مورد محاسبه قرار گرفت.
برای انجام تست فرمالین، از فرمالین 100 قسمت در میلیون در آب دریا با شوری 37 قسمت در هزار استفاده شد. لاروها به‌مدت 30 دقیقه در این شرایط قرار داده شده و سپس به آب تازه منتقل شده و لاروهای تلف شده شمارش گردید. برای تعیین بازماندگی نهایی در پایان هر یک از آزمایشات تست استرس با استفاده از فرمول زیر درصد بازماندگی محاسبه گردید:
درصد بازماندگی
تعداد نمونه های مورد آزمایشS=
تعداد تلفاتD=
شکل 3-9 آماده‌سازی تشت‌های محتوی آب با شوری‌های مختلف و انتقال لاروها به آن‌ها برای انجام تست استرس شوری
3-17 تجزیه و تحلیل آماری داده‌ها
این تحقیق در قالب طرح بلوک‌های کاملا تصادفی (complete randomized design) انجام گرفت. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از واریانس یکطرفه (One- Way ANOVA) و همچنین به‌کمک آزمون دانکن و با استفاده از نرم افزار SPSS(Ver.16) انجام شد و وجود و عدم وجود اختلاف معنی‌دار در سطح 5 درصد تعیین گردید. برای ثبت داده‌ها نیز از نرم افزار Excel استفاده شد.
فصل چهارم
نتایج
4-1 شاخص‌های کیفی آب
دامنه تغییرات شاخص‌های کیفی آب (همچون دما، شوری، اکسیژن و pH) در طول دوره تغذیه مولدین میگوی Litopenaeus vannameiدر جدول 4-1 و همچنین دامنه تغییرات در شاخص‌های کیفی آب در طول دوره پرورش لاروهای تولیدی در جدول 4-2 نیز نشان داده شده است.
جدول 4-1 میانگین دامنه تغییرات شاخص‌های کیفی آب در طول دوره تغذیه مولدین میگوی Litopenaeus vannamei تا زمان حصول به رسیدگی جنسی
شاخص‌های کیفی آب
SD±میانگین
شوری (قسمت در هزار)
1±37
pH
04/0±2/8
درجه حرارت (درجه سانتی گراد)
1±30
اکسیژن (میلی‌گرم در لیتر)