دانلود پایان نامه شمال ایران و رطوبت نسبی

دانلود پایان نامه

دوره جنینی آفت در طبیعت بر حسب درجه حرارت متفاوت است و حداکثر در اردیبهشت ماه 11 روز و حداقل در مرداد ماه 5 روز می‌باشد. حداقل حرارت برای تفریخ تخمها 10 تا 12 درجه و حداکثر 35 درجه سانتیگراد می‌باشد. بهترین رطوبت نسبی 90 تا 100 درصد بوده و از رطوبت 70 درصد به پایین تخمها صدمه دیده و خروج لارو به اشکال صورت می‌گیرد (علینیا و همکاران، 1380).
پس از تفریخ تخمها لاروهای سن اول آفت کمی از پارانشیم برگ تغذیه کرده و سپس با ایجاد سوراخی از محل غلاف برگ وارد ساقه می‌شود. به تدریج که لاروها بزرگتر شدند ساقه آلوده را ترک نموده و دربین ساقههای اطراف پخش می‌گردند. به طوری که هر ساقه جدید ممکن است مورد حمله چند لارو قرار بگیرد (اخوت و وکیلی، 1376).
تعداد لاروهای سن اول و دوم در یک بوته یا کپه معمولا زیاد است ولی در سنین بالاتر که کرمها درشتتر شده و باید بیشتر تغذیه کنند، به ناچار از بوته های دیگر تغذیه می‌کنند. برای انتقال از یک ساقه به ساقه دیگر یا از یک کپه به کپه دیگر از تارهای ابریشمی استفاده می‌کنند و مانند نخی به آن آویزان می‌شوند تا به کمک باد به ساقه یا بوته دیگری بروند و یا اینکه در آب شنا کرده تا خود را به بوتهای دیگر برسانند (سلیمانی و امیری لاهیجانی، 1382).
لاروهای کامل قبل از تشکیل شفیره سوراخ بزرگی جهت خروج پروانه در ساقه ایجاد می‌نمایند. لاروها پس از مدت 21 تا 37 روز که در داخل ساقه برنج تغذیه نمودند به شفیره بدون پیله و قهوهای رنگ تبدیل شده و هفت روز بعد پروانههای نسل دوم (بهاره) از آنها خارج می‌گردند. این زمان در گیلان مصادف با اواسط تیرماه می‌باشد. حداکثر پروانههای این نسل از اواخر تیرماه تا اوایل مردادماه ظاهر می‌گردند. اگر پروانههای این نسل قبل از پایان تیرماه تخم ریزی کرده باشند می‌توانند نسل دیگری را در شهریور ماه به وجود آورند و پس از کامل شدن به دیاپوز رفته و برای سال بعد باقی می مانند (اخوت و وکیلی، 1376).
کرم ساقهخوار برنج در شما ل ایران 2 تا 3 نسل دارد. نسل اول یا نسل زمستانه آفت در گیلان از بیستم اردیبهشت ماه تا اواخر مردادماه ظاهر می‌شود و این موقع همزمان با نشاءکاری می‌باشد. بنابراین خسارت نسل اول بیشتر در مزارعی است که زودتر نشاء شده اند (علینیا و همکاران، 1380).
پروانههای نسل دوم آفت از اواسط تیرماه پدید می‌آیند و در اواخر تیر تا اوایل مردادماه به حداکثر خروج خود می‌رسند. در این زمان بسیاری از انواع برنج درحال خوشهدادن بوده و برنجهای زودرس به خوشه رفته اند. تعدادی از آنها از خطر خسارت شدید آفت جسته اند. شدت بروز نسل دوم تا اواخر مردادماه ادامه دارد. در صورتی که نسل سوم آفت ایجاد شود مصادف با برداشت برنج خواهد بود و جزء روی برنجهای خیلی دیررس از قبیل واریته آمل یک خسارت قابل توجهی به وجود نخواهد آمد و بسیاری از پروانههای این نسل از بین خواهند رفت و یا لاروهای حاصل از آنها فرصت کامل شدن را نداشته و تلفات شدیدی را متحمل می‌گردند (بینام، 1381).
لاروها برای پناهگاه خود عده ای از علفهای هرز را که ساقههای توخالی و نرم دارند بر سایر علفهای هرز ترجیح می‌دهند که از بین آنها می‌توانشال تسبیح، سوروف، نی و اویارسلام را نام برد. مقاومت لاروها در مقابل غرقاب و سرمای زمستانه شگفتانگیز است. بطوریکه لاروهایی که درون شیشههای پر از آب قرار داده شده اند، بین 15 تا 20 روز زنده باقی مانده اند. همچنین حرارت زیر صفر را بخوبی تحمل می‌کنند و حتی در سرمای منهای 14 درجه سانتیگراد 2 تا 3 ساعت زنده باقی می‌مانند. اما به خشکی و تغییر درجه حراررت حساسیت شدیدی دارند و تحت تاثیر این دو عامل تلفات زیادی به آنها وارد می‌گردد (سلیمانی و امیری لاهیجانی، 1382).
2-5- طرز خسارت:
همانطور که از اسم آفت پیداست، کرم مزبور به ساقه برنج حمله می‌کند و بطور کلی علائم خسارت را در گیاه به دو صورت می‌توان مشاهده کرد. اگر گیاه جوان مورد حمله قرار گیرد ابتدا برگ میانی آن زرد شده و کم کم خشک می‌شود. این علامت را در اصطلاح انگلیسیdead heartsمی‌نامند).بینام، 1381).
در صورتی که حمله آفت مصادف با زمان خوشه کردن و گل دادن باشد. دانه در خوشه تشکیل نشده و منجر به خشکی خوشه می‌گردد که اصطلاحاwhite headsنامیده می‌شود. آلودگی در تشکیل دانه باعث لاغری و شکنندگی دانه می‌گردد (سلیمانی و امیری لاهیجانی، 1382).
مرحله اول خسارت را نسل اول آفت به وجود می‌آورد، در این مرحله با رشد ساقههای جانبی، گیاه در مقابل آفت عکس العمل نشان داده و حتیالمقدور با ایجاد ساقههای جدید از خسارت آفت تا حدی جلوگیری می‌شود.در مرحله دوم خسارت گیاه تقریبا در پایان مرحله رویش است و امکان ترمیم خسارت از طریق رشد ساقههای جانبی دیگر وجود ندارد. ساقههای آلوده به، آفت در این موقع در اثر وزش باد شکسته و باعث خراب شدن و از بین رفتن ساقههای سالم مجاور می‌گردد (اخوت و وکیلی، 1376).
زاد و ولد در سالهای ابری و بارانی به مراتب بیشتر از سالهای گرم و خشک است. در صورت تداوم هوای ابری و وقوع بارندگی در خلال آن در هر یک از ماههای اردیبهشت، خرداد، تیر یا مرداد جمعیت آفت به شدت طغیان کرده و خسارت زیادی را وارد می‌کنند. وجود هوای ابری و گهگاه بارندگی سبب می‌شود تاتعداد دفعات جفت گیری و تخمگذاری بیشتر شده و درصد تخمهای تفریخ شده افزایش یابد و در نتیجه خسارت نیز بالا خواهد رفت. به عنوان مثال در سال 1379 بین نسل اول و دوم هوا به مدت 22 روز ابری بوده و در خلال این مدت گاهگاه بارندگی هم داشتیم. شرایط به وجود آمده برای طغیان جمعیت کرم ساقهخوار فراهم شده در نتیجه در بین دو نسل جمعیت کرم ساقهخوار افزایش یافته و خسارت شدیدی را در نسل دوم بوجود اورده است. در حالیکه خسارت نسل اول واقعا کم بود، چون قبل از آن هوا خشک و گرم بوده است(سلیمانی و امیری لاهیجانی، 1382).
گر چه کرم ساقهخوار برنج در مناطق خارجی یک آفت پلیفاژ به اصطلاح چندمیزبانه معرفی شده و علاوه بر برنج به ذرت و بسیاری دیگر از گیاهان خانواده گندمیان حمله می‌نماید ولی در ایران تا کنون آفت مزبور در فصل رویش فقط روی برنج مشاهده گردیده است. البته در موقع شروع برداشت محصول و هنگامی که ساقههای برنج کاملا خشک می‌شود و برای تغذیه لاروها مناسب نیستند، بسیاری از لاروها آفت از این ساقههای خشک شده به طرف علفهای هرز سبز و آبدار حاشیه مزرعه مهاجرت نموده و از آنها تغذیه می‌نمایند. تعداد لاروهای آفت در متر مربع متفاوت و ابرت (1351) می‌نویسد، حداکثر آلودگی در تنکابن در هر متر مربع 1125 لارو و بطور متوسط 7 لارو و حداکثر 127 عدد در هر ساقه برنج مشاهده شده است(ابرت، 1351).
2-6- مبارزه:
مبارزه علیه کرم ساقهخوار برنج به سه صورت انجام می‌گیرد:
مبارزه زراعی پاییزه و زمستانه– مبارزه بیولوژیک –  مبارزه شیمیایی در بهار و تابستان
2-6-1- مبارزه زراعی پاییزه و زمستانه:
در مناطق برنج خیزشمال ایران طبق معمول مزارع برنج را از اواسط تا اواخر تابستان درو می‌کنند. پس از درو مزارع برنج همینطور به حال خود رها می‌شوند و گاهی بقایای برنج را در مزرعه برای تعلیف دام اختصاص می‌دهند و تا اوایل اردیبهشت ماه سال بعد مجددا به کشت برنج اقدام می‌نمایند (سلیمانی و امیری لاهیجانی، 1382).
 در فاصله این مدت طولانی دور از نظر کشاورزان آفات برنج از قبیل لارو پروانه یک نقطهای، کرم ساقهخوار به رشد و نمو خود ادامه داده و خودشان را برای حمله مجدد در سال آینده با قدرت بیشتر و عده فراوانتر آماده می‌کنند. عده ای از این لاروها با دسته های بریده شده برنج به کندوجها منتقل شده و در جای نسبتا گرم، زمستان رابا شرایط بهتر محل سپری می‌سازند. بنابراین ما با دست خودمان دشمن را پناه داده و تقریبا هفت ماه مهلت می‌دهیم که مجددا به زراعت حمله کنند. برای جلوگیری از این امر بایستی اقدامات زیر را انجام داد:
1-  درو محصول مزارع حتیالمقدور بایستی پایین و نزدیک طوقه گیاه انجام گیرد تا هر چه ممکن است لارو کمتر در مزرعه باقی بماند.
2-  خوشههای بریده شده را به مدت چند روز روی زمین در همان مزرعه نگهدارند تا خشک شود و سپس با خرمن کوبهایی که کلشها را کاملا خرد می‌کند و به صورت کاه گندم در می‌آورد خرمن کوبی نمایند تا هر چه لارو در داخل ساقهها است له شده و از بین برود.
3-    کاه و کلش باقی مانده در مزرعه را با دقت کامل بسوزانند.
4-    پس از سوزاندن مزرعه را با تیلر در دو نوبت عمود بر هم شخم نمایند.
5-  زمین شخمزده را هر چه زودتر آب تخت نمایند.