سرمایه گذاری صنعتی و اجرا و ارزشیابی

دانلود پایان نامه

هدایت پس اندازها به سمت سرمایه گذاری ، در نواحی روستایی ، نیاز به تلفیق صحیح برنامه و نظام قیمتها دارد. در نواحی روستایی نظیر ایران ، محرک کمی وجود دارد که افراد به خودی خود و فقط در چارچوب نظام بازار، پس انداز خود را از سرمایه گذاری در زمین ، طلا، خانه و کالاهای مصرفی درآورده و به پس انداز در مؤسسات مالی و بانکها تبدیل کنند ، تا در جهت سرمایه گذاری به کار رود. (وزارت جهاد سازندگی ، 1372 ، 60 )


1-2-7-3- روش تامین اعتبارات برای سرمایه گذاری صنعتی در نواحی روستایی
تامین سرمایه برای نواحی روستایی ، از طریق مؤسسات اعتباری رسمی و غیررسمی امکانپذیر است. در نواحی روستایی ایران ، ضعف سیستم بانکی و عدم وجود تضمین کافی برای دریافت اعتبار از سوی روستاییان ، سبب ایجاد مشکل برای تأمین اعتبار برای سرمایه گذاریهای تولیدی می شود. برای رفع این مشکلات ، تأسیس بانکی در نواحی روستایی ، می تواند سبب جذب نقدینگی و سرمایه های سرگردان این نواحی گردیده و سرمایه لازم را برای پرداخت اعتبار تأمین نماید. در موردتضمین اعتبارات نیز می توان از طریق اتحادیه اعتباری بین وام گیرندگان ، تعهد اشتراکی بین وام گیرندگان را مطرح کرد. امروزه بسیاری از سرمایه گذاریها از طریق کسب اعتبار میسر است. لذا نواحی روستایی نیز برای سرمایه گذاریهای تولیدی ، به این اعتبارات نیاز دارند.
1-2-8- صنایع روستایی در کشورهای مختلف
کشورهای مختلف جهان ، برای برنامه ریزی صنایع روستایی ع از روشهای مختلفی سود برده اند . در این روشها اختلافهای فراوانی دیده می شود ، به طوری که بعضی از کشورها به ایجاد صنایع سنگین در نواحی روستایی مبادرت ورزده اند و اشتغال و درآمد بسیاری را برای نواحی روستایی ایجاد نموده اند ، که از آن جمله می توان به سرمایه گذاری های صنعتی کشور کانادا در نواحی روستایی استناد کرد ، و یا در هند همه لوازم خانگی ، اداری و مصرفی در روستاها تولید می شود و چند بانک مهم به واحدهای تولیدی صنایع کوچک در روستاها ، اعتبارات و خدمات فنی می دهند. وزارتخانه ها موظف هستند نیازهای خود را در وهله اول ، از واحدهای صنعتی مستقر در روستاها تأمین کنند ، و سپس از سایر کارخانه ها خرید نمایند. حدود یک سوم از کل صادرات صنعتی کشور هند از صنایع کوچک روستایی است. برعکس ، در تعدادی از کشورهای رو به رشد ، مهمترین فعالیت صنعتی در نواحی روستایی ، فعالیت در تولید صنایع دستی است ، در حالیکه ایجاد صنایع کوچک کارخانه ای ، همگام با توجه به صنایع دستی ، می تواند برای ایجاد اشتغال و درآمد در نواحی روستایی ، بسیار سودبخش باشد. (شریف النسبی ، 1365 ، 158 )
1-2-8-1-روشهای برنامه ریزی صنایع روستایی در مالزی
رهیافتهای تقویت فعالیت های صنعتی روستایی در مالزی ، کوشش سازمانهای مختلف جهت توسعه صنایع دستی است. این سازمانها عبارتند از :
بخش توسعه اجتماعات : وزارت توسعه ملی و روستایی ، سعی دارد تغییر در نگرش اجتماعات روستایی را به نحوی تحت تأثیر قرار دهد ، تا این اجتماعات خود اتکاری شوند و نقش فعال در تحولات اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی ایفا می کنند. یکی از روشهای دستیابی به این هدف ، کارآموزی در صنایع دستی برای افزایش درآمد روستایی است. بخش توسعه اجتماعات ، ضمن تأمین اعتبار برای مراکز صنایع دستی ، سازماندهی فعالیتهای مربوط به جمع آوری و فروش محصولات را برعهده دارد.
اداره توسعه تعاونیها : این سازمان روستاییان را بر می انگیزد تا در قالب تعاونیها دست به ایجاد صنایع کشاورزی بزنند. این سازمان در خلال مرحله برنامه ریزی و همچنین اجرا و ارزشیابی ، کمک های خود را نیز عرضه می دارد و از این میان ، کمک های خودرا از طریق فراهم کردن مواد خام محلی و بسیج مهارتها و استعدادهایی که در اجتماع موجودند ، عرضه می کند.
شرکت توسعه صنایع دستی مالزی : این شرکت می کوشد با تشویق و حمایت از مهارتهای محلی و نیز تبدیل بخش صنایع دستی به یک صنعت کوچک مقیاس که از نظر بازرگانی کارآمد است ، مشارکت در صنایع دستی را ترغیب کند. تحقیقات بازاریابی ، حمایت از طراحی ، کارآموزی در به کارگیری فنون جدید تولید و غیره ، از طریق تعددی از مراکز صنایع دستی سازمان یافته است.
وزارت کشور : سازمانی را اداره می کند که باید با برپایی مراکز صنایع دستی ، کارگاهها ، مکان جلسات و تهیه برخی ابزارها ، توسعه در میان مردم را تشویق کند.
هیئت تنظیم خانواده : هیئت مراکز صنایع دستی متعددی را در کشور تأسیس کرده است. در این مراکز ، ارتقای سطح صنایع دستی مورد توجه است. هدف اصلی این مراکز گردهم آیی زنان برای فعالیتهای اجتماعی و اشاعه دانش تنظیم خانواده و بهداشت اولیه است.
اداره توسعه خرده مالکان صنایع لاستیک سازی : جهت افزایش درآمد خانوارهای پوست بردار کائوچو ، زنان خانوارها را به مشارکت در صنایع دستی تشویق می نماید.
اداره فدرال توسعه زمین : با حمایت شرکت توسعه صنایع دستی مالزی در طرحهای سکونتگاهها برای دختران جان ، دوره های کارآموزی سازمان می دهد.
اداره شیلات دریایی: با همکاری بخش اجتماعات ، برای همسران ماهیگیران دوره های آموزش صنایع دستی برگزار می کند.
طبیعی است که به سبب تعدد کارگزاریهای درگیر در امر صنایع دستی ،مسائل و تضادهای اداری مربوط به هماهنگی و شایستگی و غیره به دفعات به چشم می خورد . مسئله اساسی دیگر ، تقاضای محلی برای محصولات صنایع دستی ، محدود است و تقاضای ملی نیز امیدوارکننده به نظر نمی رسد و هیچ نشانه ای دال بر توان بالقوه رشد چشمگیر در بازاریابی وجود ندارد ، تقاضای خارجی نیز محدود است . بنابراین ، می توان در امکان پذیری و کارآیی صنایع دستی کنونی مالزی شک کرد. (مهندس مشاور D.H.V از هلند ، 1375 ، 115-117 )
1-2-8-2- روش برنامه ریزی صنایع روستایی در اندونزی
در اندونزی برناه توسعه ایالتی ، در اواسط دهه 1970 طراحی و در 1979 آغاز گردید. این برنامه که در ده استان از مجموع بیست و هفت استان کشور و با تحت پوشش قرار دادن بیش از 50 درصد جمعیت فعالیت می نمود ، دارای سه هدف اصلی است :
1- ایجاد ظرفیت و توانایی برنامه ریزی در سطوح روستایی
2- تکیه بر ایجاد صنایع روستایی کوچک مقیاس تا حدی که اهالی مناطق روستایی قادر به مشارکت و همکاری فعال در برنامه ریزی و اجرای آن باشند.
3- حصول اطمینان از اینکه منافع اصلی در مناطق تحت پوشش ( P.D.P) عاید روستاییان فقیر گردد.
هرساله تمامی پروژه های مربوط به صنایع روستایی توسط ادارات برنامه و بودجه هر استان مورد ارزیابی قرار می گیرد و طرحهایی که دراین ارزیابیها موفق اعلام شوند ، بودجه مورد نیاز برای یکسال دیگر را دریافت می کند. (رضویان ، 1374 ، 212-210 )