مقاله با موضوع سازمان بهداشت جهانی و تعاملات خانوادگی

دانلود پایان نامه

تعریف عملیاتی: در این پژوهش منظور از کیفیت زندگی نمرهای است که فرد با توجه به پاسخ هایش به پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت فرم 26 سؤالی کسب میکنند. لازم به توضیح است که، کیفیت زندگی دارای 4 حیطه است که تعریف مفهومی و عملیاتی هر حیطه در قسمت بعد آورده می‌شود.
1-4. سلامت جسمانی
تعریف مفهومی: شامل بود یا نبود اختلال در اشتها، اختلالات بلع و تهوع، استفراغ، یبوست، اسهال، تنگی نفس، خستگی و بی خوابی، ناتوانی، بی حسی، درد، توان انجام حرکت برای مراقبت از خود و انجام کارهای روزانه است (برگر، پورتنوی و ویسمن، 1998).
تعریف عملیاتی: در این پژوهش منظور از سلامت جسمانی نمرهای است که فرد با توجه به پاسخ هایش به سوالات سلامت جسمانی در پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی فرم 26 سؤالی کسب میکند.
2-4. سلامت روانشناختی
تعریف مفهومی: مشتمل بر وجود یا فقدان اضطراب، افسردگی، اعتماد به نفس، تمرکز، سازش با بیماری و درمان است.
تعریف عملیاتی: در این پژوهش منظور از سلامت روانشناختی نمرهای است که فرد با توجه به پاسخ‌هایش به سوالات سلامت روانشناختی در پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی فرم 26 سؤالی کسب میکند.
3-4. روابط اجتماعی
تعریف مفهومی: دربرگیرنده نحوه ایفای نقش ها، ارتباطات، تعاملات خانوادگی، ارتباط با دوستان، توانایی کار در خارج از منزل و فعالیت‌های جنسی است.
تعریف عملیاتی: در این پژوهش منظور از روابط اجتماعی نمرهای است که فرد با توجه به پاسخ هایش به سوالات روابط اجتماعی در پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی فرم 26 سؤالی کسب میکند.
4-4. محیط اجتماعی
تعریف مفهومی: شامل آزادی و امنیت فیزیکی، دسترسی به مراقبت‌های بهداشتی، سلامت محیط زندگی و دسترسی به حمل و نقل آسان می‌شود.
تعریف عملیاتی: در این پژوهش منظور از محیط اجتماعی نمرهای است که فرد با توجه به پاسخ هایش به سوالات محیط اجتماعی در پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت فرم 26 سؤالی کسب میکند.
فصل دوم
مبانی نظری و ادبیات و پیشینه تحقیق
در این فصل سعی می‌شود به ارائه مبانی نظری موجود در رابطه با متغیرهای پژوهش حاضر و پژوهش‌های مرتبط صورت گرفته در این حوزه ها، در خارج و داخل کشور پرداخته شود.
دیابت
بیماری قند یا به عبارت دیگر دیابت بیماری مزمنی است که در نتیجه اختلال در تولید و عملکرد انسولین در بدن به وجود می‌آید. دیابت یا به علت فقدان انسولین یا به علت وجود عواملی که مخالف انسولین عمل می‌کنند، به وجود می‌آید. نتیجه‌ی عدم کفایت عمل انسولین افزایش غلظت گلوکز خون است. اختلالات متابولیک دیگر نیز روی می‌دهد، نمونه بارز آن افزایش اجسام کتونی خون در هنگام کمبود شدید انسولین است (وحدانی، 1370).
به طور کلی دیابت به چهار گروه دیابت نوع یک، دیابت نوع دو، دیابت حاملگی و دیابت به علل متفرقه تقسیم می‌شود: دیابت نوع یک که 15-10 درصد کل موارد دیابت را تشکیل می‌دهد، تولید انسولین از پانکراس به علت از بین رفتن سلول‌های سازنده انسولین، متوقف می‌شود. به همین دلیل افراد مبتلا به این نوع دیابت باید از بدو تشخیص، انسولین مورد نیاز بدن را به صورت تزریقات روزانه تامین کنند، به این نوع دیابت، دیابت وابسته به انسولین می‌گویند (ویلدرموت ، 2008). دیابت وابسته به انسولین ناشی از تخریب و نهایتأ از بین رفتن سلول‌های B جزایر لانگرهاس پانکراس است که به فقدان تولید انسولین منجر می‌شود. عاملی که موجب تخریب جزایر می‌شود ناشناخته است، در بعضی موارد ممکن است یک ویروس باشد. دیابت وابسته به انسولین مستقیمأ به ارث نمی‌رسد، اگرچه بعضی از افراد ممکن است استعداد به دیابت را به ارث ببرند که در آنها افزایش استعداد ابتلا به این نوع دیابت نشان داده شده است (وحدانی، 1370).
دیابت حاملگی به دیابتی میگویند که برای اولین بار در طول حاملگی تشخیص داده می‌شود. این نوع دیابت معمولا گذراست و بعد از اتمام حاملگی بهبود می‌یابد. خانم‌های مبتلا به دیابت حاملگی بعدها در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 هستند.
دیابت به علل متفرقه می‌تواند بر اثر ارث، سابقه فامیلی قوی، سابقه زایمانی بد و یا نوزادان بسیار بزرگ در بدو تولد، ایجاد شود.
دیابت نوع 2 بیشتر در بالغین بالای 30 سال و چاق دیده می‌شود که 90-80 درصد کل موارد دیابت را شامل می‌شود و انسولین تولید شده از پانکراس در این افراد به خوبی عمل نمی‌کند. در واقع پانکراس به اندازه کافی انسولین ترشح نمی‌کند و یا انسولین ترشح شده، به علت وجود مقاومت سلول‌ها مخصوصأ در افراد چاق، فاقد کارایی لازم است. به این نوع دیابت (دیابت غیر وابسته به انسولین) یا دیابت بزرگسالی می‌گویند (تایلبرگ، میراندا، جیمز و بتل، 2001). دیابت نوع 2 شروع خیلی آهستهای دارد و شایع‌ترین علامت اولیهی آن در واقع بی علامتی است. درصد قابل توجهی از مبتلایان به دیابت نوع 2 از بیماری خود خبر ندارند و تنها با انجام آزمایش قند خون می‌توان بیماری آنها را تشخیص داد (تایلبرگ و همکاران، 2001).
از علائم دیابت نوع 2 می‌توان به عفونت‌های مکرر، مخصوصا عفونت دستگاه ادراری و پوست، تاری دید، بهبودی دیررس زخم ها، احساس سوزش و بی حسی در انگشتان پا، پر نوشی و تشنگی، پر ادراری، زود رنجی و تحریک پذیری و خستگی زیاد غیر قابل توجیه اشاره کرد. تمامی افراد بالای 40 سال در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 هستند و باید هر 3 سال یک بار تحت آزمایش قند خون قرار بگیرند. هم چنین مطالعات نشان داده است که افراد چاق، افراد با کلسترول بالا و فشار خون بالا در معرض خطر ابتلا به دیابت نوع 2 هستند (هیتمن، 1999، به نقل از ویلدرموت، 2008).
آزمایش میانگین قند خون که بصورت درصد بیان می‌شود نشان می‌دهد که در طول 3-2 ماه گذشته چند درصد از هموگلوبین خون که یکی از پروتئین‌های موجود در گلبول‌های قرمز است، با قند ترکیب شده است. هرچه این درصد بالاتر باشد بیانگر این است که معدل قند خون بالاتر از حد طبیعی بوده است. این آزمایش وسیله بسیار خوبی برای تصمیم گیری در مورد موفقیت روش درمانی می‌باشد. در واقع وقتی می‌توان درمان یک دیابتی را موفق دانست که درصد هموگلوبین HbA1C در حدقابل قبولی باشد. این حد قابل قبول زیر 8 و ترجیحأ زیر 7 درصد است. نگهداشتن هموگلوبین HbA1C زیر 7 درصد از پیدایش عوارض در چشم ها، کلیه‌ها و اعصاب جلوگیری می‌کند. این آزمایش را باید ترجیحأ هر 3 ماه یک بار انجام داد (تایلبرگ و همکاران ، 2001).
ریسک به ارث رسیدن دیابت