منابع و ماخذ مقاله اکسیداسیون و سیستم ها

دانلود پایان نامه

تمایل اسیدهای آلی (79) و ترکیبات آمونیوم هیدروکساید چهارظرفیتی به کراتین (80) اهمیت افزایش اندازه مولکول و پیوندهای ثانویه را در دوام مواد تشکیل دهنده بر مو نشان می دهند.
5-3- اتصالات شیمیایی و دوام آنها
سه نوع پیوند مهم میان پلیمر و مو درنظر گرفته می شود:
پیوندهای ظرفیت اولیه (پیوندهای یونی و کوالانسی)
واکنــش های قطـبی (پیوندهای اولیه ی هیدروژنی)
نیــروهای پراکنده کنـنده (جاذبه ی واندروالـــسی)
لازم به ذکر است که این طبقه بندی پیوند ها دقیق نیست، انتقال از نوعی به نوع دیگر تدریجی است. بنابراین، انواعی از پیوند های واسطه نیز وجود دارند(81)، اگرچه برای سادگی همان تقسیم بندی ها را در نظر می گیریم. پیوندهای ظرفیت اولیه شامل پیوندهای یونی و کوالانسی هستند که قوی ترین نیروهای اتصالی شناخته شده و عموما دارای انرژی تقریبا 50 تا 200 کیلوکالری بر مول (82) هستند. پیوندهای یونی در واکنش مواد پلیمری کاتیونی با تارمو بسیار مهم هستند. در حالی که پیوندهای کوالانسی در واکنش های پلیمریزاسیون میان مو و پلیمر یا در واکنشِ اکسیداسیون ِ رنگ ها با مو نقش دارند. پیوند های هیدروژنی مهمترین واکنش های قطبی هستند و قویترین نیروی پیوند، بعد از پیوندهای کوالانسی، هستند. انرژی پیوندی آنها عموما از 4 تا 10 کیلوکالری بر مول(82) است. این پیوندها در اتصال پلیمرهایی شامل واحد های پلی الکل یا پلی آمید به مو مهم هستند. پلی پپتید ها و پروتئین ها دو مثالی هستند که در آنها پیوند هیدروژنی اهمیت دارد. نیروهای پراکنده ساز یا نیروهای جاذب واندروالسی عموما انرژی معادل 1 کیلوکالری بر مول (83) دارند، نیروی جاذبه ی واندروالسی نسبتا ضعیف است و طبیعتا دو قطبی است. از آنجایی که الکترون ها جنبش پیوسته دارند، توزیع آنها در هر لحظه از زمان ناهموار است و یک دوقطبی کوچک ایجاد می کنند. این دوقطبی لحظه ای میتواند بر توزیع الکترونها در مولکول مجاور اثر بگذارد، و اگر این تماس درست و مستقیم باشد، جاذبه ایجاد میشود(84). این نیروی های جاذبه محدوده کوچکی دارند و فعالیتشان فقط بین سطح مولکول ها است. بنابراین قدرت کلی نیروی پیوندی واندروالس با ناحیه ی سطح مولکول افزایش پیدا می کند ( با افزایش اندازه مولکولی)، و در پلیمرها می تواند مشابه قدرت پیوند های یک ظرفیتی باشد. برای مولکول های بزرگ، آنتروپی که به صورت وارونه به میزان تشکیلات ساختاری در کل سیستم وابسته است، اغلب اوقات بیشتر از نیروهای جاذب میان پلیمر و مو اهمیت دارد. برخی اوقات بی نظمی بیشتر یا ساختاری هایِ منظمِ کمتر در سیستم ترجیح داده می شوند و در بسیاری موارد تشکیلات ساختاری کمتری برای اتصال یک مولکول آب گریز به سطح مو لازم است تا امولسیون کردن آن در یک سیستم آبی- روغنی، بنابراین آنتروپی یک نیروی محرک برای خارج کردن پلیمر های آب گریز از سیستم محلول و نشاندن آنها بر روی سطح مو ایجاد میکند.
جدول 5-1 : قطبیت و نیروی پاشندگی در پلیمر
ضرایب مولی تقریبی بر حسب کیلوکالری برمول
واحد ساختاری
پلیمر
1.0
Polyethylen
1.2
Poly isobutylene
4.0
Polystyrate
4.8
Polyvinyl alcohol
5.8
Polyamide
5-4- نقطه ایزوالکتریک مو و دوام پلیمر
با وجود اینکه پلیمرها تا حدودی می توانند به لایه های بیرونی داخل موی انسان نفوذ کنند)85(، واکنش های کلیدی میان مو و بیشتر پلیمرها در سطح یا نزدیک سطح تار مو رخ می دهند. بدیهی است که پلیمرهای با وزن مولکولی کم نسبت به پلیمرهای با وزن مولکولی بالا تمایل بیشتری برای نفوذ دارند و موهای آسیب دیده نسبت به موهایی که از نظر شیمایی تغییر شکل پیدا نکرده اند، نفوذ پذیری بیشتری دارند. به علت اینکه پیوندهای یونی مهمترین پیوندهای یک ظرفیتی برای اتصال به مو در دمای پایین در سیستم های آبی یا آبی-الکلی هستند، بار خالص در سطح تار مو برای واکنش های میان مو و پلیمر بسیار مهم است. همچنین نقطه ایزوالکتریک در موهای تغییر نیافته نزدیک به pH 3.67 است(87)، بنابراین سطح مو در تمام pH های بالاتر از نقطه ایزوالکتریک بار خالص منفی خواهد داشت. به علت اینکه بیشتر محصولات آرایشی برای مو، pH بالاتر از این مقدار دارند، محصولات کاتیونی نسبت به محصولات آنیونی با سهولت بیشتری جذبِ مو می شوند و پلی کاتیون ها نسبت به پلی آنیون ها دوام بیشتری بر مو دارند.
5-5- نفوذ پلیمرها به درون مو