منابع و ماخذ مقاله فرهنگ نامه و تک عاملی

دانلود پایان نامه

به عنوان نمونه، پلی پپتیدهای با وزن سبک (78) (جرم مولکولی 1000) و پلی اتیلن ایمین (جرم مولکولی 600) (87) به داخل مو منتشر می شوند. پلی پپتیدهای بزرگتر (جرم مولکولی 10000) (87) و پلیمر JR با متوسط وزن مولکولی 250000 (85) تا اندازه ای به داخل مو نفوذ می کنند. مطالعه بر روی پلیمر JR بر روی موی دکلره شده انجام شد، این داده ها نشان می دهند پس از گذشت 7 روز، پلیمر تنها به 10% مو نفوذ می کند و به میزان کمتر توسط موی معمولی جذب می شود. جذب سطحی پلیمر JR با وزن مولکولی بالا (متوسط وزن مولکولی 600000) به وسیله موی دکلره شده، مشابه جذب سطحی پلیمر کوچکتر توسط موی تغییر نیافته است. نفوذ محدود به داخل موی انسان به وسیله گونه های سبک وزن تر پلیمرهای با وزن پایین (کمتر از 10000 دالتون) رخ می دهد. انواعی از پلیمرهای بزرگتر، تا 500000 دالتون، می توانند به داخل کوتیکول یا بیشتر نفوذ کنند. احتمال می رود انتشار داخل سلولی یا نفوذ از طریق محل های غیرکراتینه، مسیر انتخابی این مولکول های بزرگتر باشد. اگر مو به اندازه کافی تجزیه شده باشد نفوذ داخل سلولی می تواند رخ دهد. با این وجود نفوذ پلیمرهای بزرگ به مقدار قابل توجه به داخل مو بسیار غیر محتمل است.


شکل 5-1 پلی کواترنیوم-10
5-6- پلیمرهای کاتیونی و واکنش آنها با مو
پلیمرهای کاتیونی به عنوان گروهی از یکی از مهمترین انوع پلیمرها در محصولات مربوط به مو مورد استفاده قرار می گیرند. به علت دوام بسیار زیاد آنها بر مو، استفاده از آنها در نرم کننده ها و شامپوها مفید است. دوام و ماندگاری این مواد بر روی تارمو، بالقوه یک مشکل است. زیرا آنها می توانند بسیار بادوام باشند به طوری که پاک کردن آنها از مو به وسیله شامپوهای معمولی مشکل باشد. مواد تشکیل دهنده کاتیونی عموما به علت نقطه ایزوالکتریک پایین مو دوام بالایی بر روی مو دارند. این مقدار تقریبا pH=3.67 (86) در موهایی تغیر حالت یافته به وسیله مواد آرایشی و حتی پایین تر در موهای دکلره شده است. بنابراین در هر pH بالاتر از نقطه ایزوالکتریک، سطح مو بار خالص منفی خواهد داشت و مواد تشکیل دهنده با بار مثبت(کاتیونی) به سوی آن جذب می شوند. حتی ترکیبات کاتیونی های تک عاملی بر روی مو دوام دارند (آنها در برابر پاک شدن به وسیله شستشو با آب مقاومت می کنند). به عنوان مثال استئاریل بنزیل دی متیل آمونیوم کلراید و ستیل تری متیل آمونیوم کلراید مواد تشکیل دهنده اصلی در کرم های ابکشی موی سر هستند زیرا در برابر شستشوی با آب مقاوم هستند و سطح تار مو را نرم می کنند. تست رنگ آمیزی(87،89) نشان داده است که مقاومت ترکیبات کاتیونی تک عاملی به شستشو با آب تا زمانی که قسمت هیدروکربنی آنها 8 تا10 اتم کربن نداشته باشد ایجاد نمی شود. زیرا علاوه بر پیوند الکترواستاتیک، باید نیروهای جاذب واندروالسی کافی برای اتصال مولکول به کراتین در حضور فاز آبی وجود داشته باشد. اگر اندازه مولکولی ساختار کاتیونی افزایش یافت جذب سطحی و دوام بیشتری حاصل می شود(88). این افزایش دوام، تا اندازه ای به علت افزایش اتصالات پراکنده ساز و تا اندازه ای به علت کاهش آبدوستی ساختار و جداسازی فاز آبی و فاز کراتین است.
5-7- واکنش پلیمرهای چهارتایی سلولوزی با موی انسان
پلیمر پلی کواترنیوم-10 (JR)
از پلیمر JR در بسیاری از محصولات مختلف تجاری مربوط به مو، شامل شامپوهای نرم کننده مختلف، به عنوان ماده نرم کننده استفاده شده است. پلیمر JR دارای چگالی بار نسبتا پایین، (89) 670 ، و گروه های قطبی با چگالی بالا است. این نوع از پلیمرها در 3 وزن مولکولی مختلف :
250000
400000
600000
با در نظر گرفتن شکل ظاهری پلی کواترنیوم-10 ساختار این پلیمر را بر اساس اطلاعات فرهنگ نامه مواد تشکیل دهنده محصولات آرایشی و چگالی بار آن، که به طور تقریبی 670 است(90)، تخمین می زند. باید توجه داشت که موقعیت و تعداد واحدهای اتوکسامر برای این ساختار مانند موقعیت گروه های چهارگانه هیدروکسی پروپیل ممکن است متفاوت باشد. پلیمر JR در محصولات تجاری مختلف مربوط به مو شامل چندین شامپو نرم کننده متفاوت، به عنوان ماده نرم کننده به کار رفته است.
5-7-1- جذب سطحی و جذب به مو
مطالعه جذب پلیمر JR به موی دکلره شده و موی تغییر نیافته بیانگر این است که داده های آنها برای انواع سبک وزن نشان دهنده نفوذ محدود آن به موی دکلره شده و احتمال نفوذ قدری از آن به موی معمولی است. در غلظت 1/0 درصد پلیمر، پس از 8 روز تقریبا 35 میلی گرم پلیمر به ازای هر گرم از مو جذب موی دکلره شد، و 8 میلی گرم از پلیمر به ازای هر گرم از مو پس از حدود 1 ساعت جذب شد. (وزن مولکولی پلیمر: 250000)
5-7-2-اثر وزن مولکولی
سه وزن مولکولی مختلف (250000- 400000 – 600000) با توجه به جذب به موی دکلره مورد بررسی قرار گرفته است(91). سبک وزن ترین ها سریعتر و به مقدار بیشتری جذب می شوند. منحنی جذب برای انواع سنگین وزن نشان دهنده جذب سریع و به دنبال آن هموار شدن نمودار است که اشباع سطح تار مو و محدودیت نفوذ را در صورت وجود آن بیان می کند.
5-7-3- تاثیر بار
جذب پلیمر JR با پلیمر سلولوزی مشابه، هیدروکسی اتیل که بدون بار است، مقایسه شده است. جذب پلیمر باردار 50 مرتبه بیشتر از پلیمر بدون بار است.(91)
5-7-4- تاثیر pH
تاثیر pH بر جذب پلیمر JR در محیط غیربافری در pH های 4-7-10 مطالعه شد(85). بیشترین مقدار جذب در pH حدود4 رخ می دهد و در pH : 7، جذب پلیمر 15% کاهش می یابد( که می توان آن را به کاهش بار خالص منفی در سطح تار مو نسبت داد). با این وجود مقدار جذب پلیمر در pH :10 نسبت به pH 7، 30% کاهش می یابد.
5-7-5- تاثیر نمک
اضافه کردن نمک در مقایسه با pH ، اثر بیشتری بر جذب پلیمر JR می گذارد(92) که می تواند به توضیح اثر pH کمک کند. افزودن 1/0% سدیم کلراید، میزان جذب را تا حدود دو سوم کاهش می دهد که آن را می توان به ایجاد مانع در محل های جذب در مو نسبت داد ( یعنی مهار رقابتی). با وجود اینکه تمایل اتصال یون سدیم به مو باید بسیار کمتر از تمایل اتصال پلیمر JR باشد، تجمع بار مثبت در یون سدیم بیش از 20 برابر بیشتر از پلیمر JR در این غلظت است. نمک های دیگر (مانند لانتانیوم و کلسیم) اثر بیشتری بر کاهش جذب پلیمر دارند. یون های 3 ظرفیتی مانند لانتانیوم، آلومینیوم و آهن بیشترین تاثیر و پس از آن، یون های 2 ظرفیتی مانند کلسیم و آهن فروس تاثیر کمتری دارند. یون های تک ظرفیتی کمترین اثر را نشان داده اند.
5-7-6- تاثیر آسیب به مو
در مطالعاتی که بر روی موی آسیب دیده در اثر مواد دکلره صورت گرفت، بدلیل اینکه موی دکلره دارای غلظت بالاتری از نقاط منفی برای جذب و اتصال کاتیون ها در سطح تار یا نزدیک آن است و نسبت به موی تغییر نیافته متخلخل تر است اثر ترمیمی پلیمر JR بر روی مو مشهود تر خواهد بود.
5-8- تاثیر سورفکتانت ها بر جذب پلیمر JR