منابع و ماخذ مقاله لوازم آرایشی و استحکام بخشی

دانلود پایان نامه

موارد مورد مشاهده در شکل 2 (الف) عبارتند از:
1 – تار مو به همراه ذرات چرک چسبیده به آن.
2 – ذرات حالت دهنده که به صورت شماتیک درون قفس نشان داده شده
3 – ذرات سورفکتانت
شکل 4-1 (ب)
همانگونه که در شکل 2 (ب) مشاهده می گردد، درات سورفکتانت با پیوستان به ذرات چرک، آنها را از روی مو جدا می کنند
همانگونه که در شکل 2 (ب) مشاهده می گردد، درات سورفکتانت با پیوستان به ذرات چرک، آنها را از روی مو جدا می کنند
شکل 4-1 (ج)
در این مرحله عوامل حالت دهنده به واسطه دارا بودن بار الکتریکی مثبت بر روی سطح مو که دارای بار منفی است، بر روی تار مو جذب و رونشین می گردد
در این مرحله عوامل حالت دهنده به واسطه دارا بودن بار الکتریکی مثبت بر روی سطح مو که دارای بار منفی است، بر روی تار مو جذب و رونشین می گردد
شکل 4-1 (د)
در این مرحله اثرات ترمیمی به وضوح قابل مشاهده است، به دلیل رونشینی بیشتر در نقاط آسیب دیده که در نهایت موجب صاف شدن، نرم تر شدن و از بین رفتن زبری تار مو می گردد
در این مرحله اثرات ترمیمی به وضوح قابل مشاهده است، به دلیل رونشینی بیشتر در نقاط آسیب دیده که در نهایت موجب صاف شدن، نرم تر شدن و از بین رفتن زبری تار مو می گردد

4-6- طراحی فرمولاسیون حالت دهنده :
حالت دهنده ها برای انواع مختلف موها و نیازها در دسترس هستند. به عنوان نمونه انواع مختلفی از مواد بهبود دهنده ی مو برای دست یابی به حالت دهندگی بهتر، به ترکیب آن ها افزوده شده است. در جدول ٣ انواع مختلفی از حالت دهنده های متداول و نحوه ی عملکرد آن ها آورده شده است. از جمله چهارجزئی ها، فیلم تشکیل دهنده ها، پروتئین ها و سیلیکون ها. (43)
4-6-1- حالت دهنده های چهارجزئی :
عوامل حالت دهنده ی چهارجزئی که با نام ترکیبات چهارتایی آمونیوم یا چهار نیز شناخته می شوند، از دسته شوینده های کاتیونی هستند(44). این مواد هم در شامپوهای حالت دهنده و هم در حالت دهنده های مو وجود دارند(45). وظیفه ی آن ها خنثی کردن بار منفی روی موها و در نتیجه کاهش الکتریسیته ی ساکن است(46). چسبندگی بارهای مثبت موجود در حالت دهنده به بارهای منفی روی مو موجب مقاومت حالت دهنده های چهارجزئی در برابر آب کشی می باشد(47). بنابراین عوامل حالت دهنده تا هنگام شستشو با شامپو بر روی مو باقی می مانند و زیبایی بادوام موها را تامین می کنند.
4-6-2- حالت دهنده هایی که یک لایه ی نازک بر روی مو تشکیل می دهند :
دسته ی دوم از حالت دهنده ها با نام تشکیل دهنده ی لایه ی نازک شناخته می شوند. عملکرد آن ها از طریق تشکیل یک لایه ی نازک پلیمر بر روی مو است(48). این حالت دهنده ها شامل مقادیری از پلیمر های جدید و سبک مانند پلی وینیل پیرولیدون (PVP) هستند که بر روی کوتیکول، سطحی صاف و با قابلیت انعکاس نور ایجاد می کنند(49). آن ها با پرکردن مکان های خالی پروتئین مو و کاهش الکتریسیته ی ساکن مو از طریق خنثی کردن هر نوع بار موجود بر روی آن، درخشندگی و براقیت موها را افزایش می دهند. این حالت دهنده ها به طور معمول پس از خشک کردن موها استفاده می شوند و گاهی در کنار عوامل فرم دهنده ی مو به کار می روند.
4-6-3- حالت دهنده های دارای پروتئین :
دسته ی سوم از حالت دهنده ها پروتئین ها هستند(50). هنگامی که کوتیکول در حین آسیب هایی چون شانه کردن، برس کشیدن، فرم دادن و فرآیندهای شیمیایی از بین می رود، مو استحکام ساختاری خود را از دست می دهد. این مناطق عاری از کوتیکول مکان هایی را برای قرار گرفتن پروتئین های حالت دهنده فراهم می کنند. این پروتئین ها به وزن هایی از ١٠٠٠ تا ١٠٠٠٠ دالتون تجزیه می شوند(51). این فضاهای خالی روی کوتیکول ممکن است در اثر عوامل دیگری نیز ایجاد شود: رنگ کردن مو، که در آن کوتیکول در معرض پراکسید هیدروژن یا آمونیاک قرار می گیرد، فر کردن دائمی مو، که کوتیکول در معرض آمونیوم تیوگلیکولات تخریب می- شود. قطعات کوچک پروتئین به درون این فضاهای خالی مو نفوذ می کنند و استحکام مو را در برابر شکست تا %١٠ افزایش می- دهد. این افزایش مقاومت دائمی نیست و پس از شستشو با شامپو از بین می رود. حالت دهنده هایی با پروتئین های اضافی، پروتئین ها را جایگزین می کنند و به طور موقت موجب بهبود استحکام موها می شوند. این پروتئین ها از کلاژن حیوانی، کراتین، جفت و یا تخم مرغ بدست می آیند. منبع این پروتئین ها چندان اهمیت ندارد اما اندازه ی ذرات و توانایی آن ها در ورود و باقی ماندن در مو بسیار مهم است. (52-53) قدرت این حالت دهنده ها در استحکام بخشیدن به مو، به زمان اتصال آن ها به مو بستگی دارد. هر قدر این حالت دهنده ها مدت زمان بیشتری با مو در تماس باشند، پروتئین های بیشتری می توانند به درون مو نفوذ کنند. مقدار پروتئینی که به درون مو نفوذ می کند، تعیین کننده ظاهر نهایی موها و استحکام موها در برابر شکست می باشد. برای حفظ تاثیر حالت دهنده استفاده ی مجدد از آن پس از هر بار تماس مو با آب ضروری است.
4-6-4- حالت دهنده های سیلیکونی :
آخرین گروه مهم از حالت دهنده ها سیلیکون ها هستند. سیلیکون ها در صنعت ساخت شامپوهای حالت دهنده و حالت دهنده های فوری تحول بزرگی ایجاد کردند. سیلیکون به طرز شگفت آوری از منظر بررسی بر روی پوست، فاقد التهاب و حساسیت می باشد(54). سیلیکون از سیلیس به دست می آید که سیلیس خود در خاک، کوارتز و گرانیت یافت می شود. خواص شیمیایی سیلیکون از پیوندهای یک در میان سیلیس و اکسیژن ناشی می شود، این پیوندها بسیار قوی هستند و به پیوندهای سیکلوکسانی معروفند. سیلیکون مایعی بی بو، بی رنگ و غیرسمی است(55). سیلیکون امتزاج ناپذیر و غیرقابل حل در آب است، به همین دلیل از آن در حالت دهنده ها استفاده می شود. زیرا یک لایه ی نازک بر روی مو تشکیل می دهد که در مقابل آبکشی مقاومت می کند. متداول ترین شکل سیلیکون که در حالت دهنده های مو استفاده می شود دایمتیکون است که حالت دهندگی مو را با کاهش الکتریسیته ی ساکن بهبود می بخشد، موجب کاهش گره خوردگی مو از طریق کاهش اصطکاک می شود و با نرم تر کردن کوتیکول های زبر، موها را درخشان می کند. از آنجایی که سیلیکون یک لایه ی نازک غیرروغنی بر روی تارهای مو تشکیل می دهد، ظاهر چرب حاصل از استفاده ی سایر حالت دهنده ها را ایجاد نمی کند(56-57). سیلیکون بسیار ایمن است و هیچ گزارشی مبنی بر خطرناک بودن آن از شامپوها، حالت دهنده ها، مرطوب کننده ها و سایر لوازم آرایشی حاوی سیلیکون مشاهده نشده است.