منابع و ماخذ مقاله مرحله رشد و بخش مرکزی

دانلود پایان نامه

2-3-5- مدولا
سلول‌های مدولا به طور آزادانه و رها در کنار هم قرار گرفته‌اند که در حین شکل‌گیری چروکیده می‌شوند و در سرتاسر محور فیبرها، فضاهای نامنظم خالی از هوایی را بر جای می‌گذارند. باور بر این است که سهم مدولا در خواص فیزیکی و شیمیایی مو ناچیز بوده و به همین دلیل نیز در بسیاری از مواقع نادیده گرفته می‌شود.
2-3-6-کورتکس
بخش مرکزی مو کورتکس نامیده می‌شود که سازنده قسمت اعظمی از تار مو است. کورتکس خواص کیفی ویژه مو همانند الاستیسیته و موج‌دار بودن را ایجاد می‌کند.کورتکس حاوی فیبرهای پروتئینی ساخته شده از آلفا کراتین و پروتئین آمورفوس است. کورتکس به وسیله رشته‌هایی از کراتین که به صورت افقی و در طول تار مو قرار گرفته اند، پر می‌شود. این فیبرها از کراتین هایی با مقادیر سولفور کمتری ساخته شده و در داخل فولدرهایی از فیبرهای بزرگ‌تر قرار دارند. مجموعه این فیبرها به وسیله توده ای از کراتین‌های غنی از سولفور به‌نام ماتریکس نگهداری می‌شود (مقدار سولفور این کراتین‌ها از کراتین‌های کورتکس بیشتر است).
2-3-7-کوتیکول
لایه بیرونی مو که در حکم پوسته خارجی آن است کوتیکول نامیده می‌شود. کوتیکول از سلول‌های تحت فلس مانند روی هم قرار گرفته یا روی هم پوشاننده تشکیل شده است. این ورقه‌ها یا فلس‌ها در حدود 5/0 تا 1 میکرومتر ضخامت دارند و 45-60 میکرومتر هم طول دارند. موی انسان دارای 5 تا 10 لایه ورقه‌های همپوشانی (اورلپ) شده است و این درحالی است که در پشم گوسفند تنها یک تا دو عدد ورقه ضخیم وجود دارد. در موهای ظریف و نازک، ضخامت کوتیکول در حدود 36 درصد کل فیبرهای مقطع عرضی مو است و در موهای ضخیم این ضخامت به حدود 15 درصد می‌رسد. این سلول‌ها یا فلس‌ها از ریشه تا نوک مو روی هم قرار گرفته‌اند و زاویه قرارگیری آن‌ها بر روی یکدیگر 40 درجه است. کوتیکول حاوی درصد سیستئین بالاتری نسبت به کل مو است. در مقایسه با کورتکس، کوتیکول در سطح مولکولی، دارای یک سیستم کامل ارگانیزه شده نیست. هر کوتیکول در واقع یک ساختمان چند لایه است. کوتیکول‌های موی انسان معمولاً حاوی پیگمنت‌های ملانین نیستند، اما این پیگمنت‌ها در کوتیکول‌های پرندگان دیده می‌شوند. هر سلول کوتیکولی از یک غشاء نازک به نام اپی‌کوتیکول پوشیده شده که در حدود 25 آنگستروم ضخامت دارد.
2-4- ساختمان پوست سر
پوست سر دارای همان ساختمان کلی پوست سایر نقاط بدن است ولی چند خصوصیت منحصر به فرد را در پوست سر نسبت به پوست کل بدن مشاهده می کنیم:
1- تعداد زیادی فولیکول های مو و ضخیم بودن آن
2- تراکم بسیار زیاد غدد چربی و اندازه بزرگتر این غدد نسبت به سایر نقاط بدن
3- تراکم بسیار زیاد غدد عروق و اندازه بزرگتر این غدد نسبت به سایر نقاط بدن
4- شبکه متراکم و به هم پیوسته عروقی که تغذیه و حیات مو های سر را به عهده داشته و برای ادامه حیات مو ها ضروری است.
5- شبکه به هم پیوسته و متراکم عصبی که هم شامل اعصاب حسی بوده وهم شامل اعصاب حرکتی که حرکت ماهیچه های موجود در زیر پوست را باعث می شود.
شکل 2-3- ساختمان پوست سر
2-5- چرخه طبیعی رشد مو
پوشش مو که بیشتر پستانداران را گرم و خشک نگه می دارد و آنها را از عناصر مضز بدور می کند، نیازمند تامین موهای جدید در طول عمر زندگی حیوانات می باشد. به منظور تولید موهای جدید، فولیکول های مو متحمل یک چرخه می شوند که از مراحل زیر تشکیل شده است.
– آناژن (فاز رشد)
– کاتاژن (فاز بینابینی)
– تلوژن (فاز افتادن و ریختن)
شکل 2-4 – مراحل رشد مو
چرخه مو بیانگر یک نمونه قابل توجه برای مطالعه تنظیم خفتگی و فعال شدن سلول های بنیادین بعلاوه تقویت تکثیر سلولی، سرنوشت سلول، تمایز و آپوپتوز در بافت های اپی تلیال جوان احیا کننده می باشد.
2-5-1- مرحله آناژن:
این مرحله، اولین مرحله رشد مو است که بین 2 تا 8 سال طول میکشد. در طول این دوره، سلولها در پاپیلای (جوانه) مو به سرعت تقسیم می شوند و تنه مو در حالی که از پیاز مو به سمت بالا میآید و از منفذ آن خارج می شود، کراتینی (شاخی) میشود. در همین حال پیاز مو به بخش های عمیق تر پوست (بخش درم) نفوذ می کند تا تغذیه لازم را به دست آورد. افرادی که مرحله رشد طولانی آناژن را دارند، می توانند موهای بسیار بلندی داشته باشند. دیگران که مرحله رشد موی شان کوتاه است، موهای چندان درازی نخواهند داشت. مو با سرعت 25 / 1 سانتیمتر در ماه رشد می کند، بنابراین مویی که کوتاه نشود، ممکن است بین 30 تا 120 سانتیمتر رشد کند.
2-5-2- مرحله کاتاژن: