منبع تحقیق درباره امام خمینی

دانلود پایان نامه

به صورتی که در مسأله 271 گذشت.106
شرط ششم: اعضای وضو موقع شستن و مسح کردن، پاک باشد.
آیت الله سیتانی:
هر چند در حال وضو آن را قبل از شستن یا مسح کردن تطهیر کند و اگر وضو گرفتن با آب کر و مانند آن باشد تطهیر قبل از شستن لازم نیست.
آیت الله مکارم:
اگر بعد از تمام شدن وضوی یک عضو، همان عضو نجس شود وضو صحیح است.
آیت الله بهجت: مسأله 281؛
اگر یکی از اعضای وضو نجس باشد و بعد از وضو شک کند که پیش از وضو آن جا را آب کشیده یا نه، چنانچه در موقع وضو ملتفت پاک بودن و نجس بودن آن جا نبوده وضو باطل است بنا بر احوط، در صورتی که با وضو گرفتن و یا غیر آن به طور اتفاقی پاک نشده باشد و اگر ملتفت بوده، یا شک دارد که ملتفت بوده یا نه وضو صحیح است. و در هر صورت باید بنا بر احوط برای نماز و مانند آن، جایی را که نجس بوده، آب بکشد.
شرط هفتم: وقت برای وضو و نماز کافی باشد.
آیت الله بهجت: مسأله 283؛
هر گاه وقت به قدری تنگ باشد که اگر وضو بگیرد تمام نماز بعد از وقت خوانده می شود، باید تیمم کند، ولی اگر برای وضو و تیمم یک اندازه وقت لازم باشد باید وضو بگیرد برای انجام یک رکعت با وضو. و اگر با وضو، وقت یک رکعت نماز و با تیمم، وقت چهار رکعت را دارد می تواند هر کدام را خواست انتخاب کند بنا بر اظهر.
مسأله 284:
کسی که در تنگی وقت نماز باید تیمم کند اگر به قصد قربت یا برای کار مستحبی مثل خواندن قرآن وضو بگیرد، صحیح است ولی اگر برای خواندن آن نماز وضو بگیرد باطل است.
شرط هشتم: قصد قربت
آیت الله سیتانی:
آنکه به قصد قربت وضو بگیرد و کافی است به قصد امتثال امر خداوند باشد …
آیت الله بهجت:
ولی اگر به قصد قربت وضو بگیرد و قصد دیگری مثل خنک شدن تابع قصد وضو باشد اشکال ندارد.
آیت الله مکارم:
آن است که وضو را به قصد قربت یعنی برای خدا انجام دهد، بنا براین اگر به قصد ریا و خودنمایی یا برای خنک شدن بدن و مانند آن بگیرد باطل است، ولی اگر تصمیم قطعی دارد که برای اطاعت فرمان خدا وضو بگیرد در ضمن می داند خنک هم می شود، ضرری ندارد.
آیت الله بهجت: مسأله 285؛
لازم نیست نیت وضو را به زبان بگوید یا از قلب خود بگذراند ولی باید در تمام وضو متوجه باشد که وضو می گیرد، به طوری که اگر از او بپرسند: چه می کنی؟ بگوید: وضو می گیرم.
شرط نهم: ترتیب
آنکه وضو را به ترتیبی که قبلا گفته شد به جا آورد، یعنی، اول صورت و بعد دست راست و بعد دست چپ را بشوید و بعد از آن سر و بعد پاها را مسح نماید و باید پای راست را پیش از پای چپ مسح کند و اگر به این ترتیب وضو نگیرد باطل است.
آیت الله سیتانی:
و احتیاط مستحب آن است که هر دو پا را با هم مسح نکند، بلکه پای چپ را بعد از پای راست مسح کند.
آیت الله بهجت:
و اگر به ترتیب وضو نگیرد، باطل است و در مسح دو پا احتیاط مستحب آن است که مسح پای راست را با دست راست بر مسح پای چپ با دست چپ مقدم بدارد.
آیت الله گلپایگانی، اراکی:
باید پای چپ را پیش از پای راست مسح نکند …
آیت الله خوئی، وحید:
بنا بر احتیاط واجب پای چپ را بعد از پای راست مسح کند …
آیت الله مکارم:
بنا بر احتیاط پای چپ را پیش از پای راست مسح نکند.
شرط دهم: موالات؛ آنکه کارهای وضو را پشت سر هم انجام دهد.
آیت الله مکارم:
اینکه کارهای وضو را چنان بجا آورد که بگویند پشت سر هم انجام می دهد و اگر چنین کند وضوی او صحیح است، هر چند بر اثر گرمی هوا و وزش باد اعضای سابق خشک شده باشد، مثلا موقعیکه می خواهد دست راست را بشوید صورت او خشک شود، ولی اگر طوری انجام دهد که پشت سر هم نباشد وضوی او باطل است، هر چند بر اثر سردی هوا اعضای قبل خشک نشده باشد.
آیت الله گلپایگانی، صافی:
و اگر فقط رطوبت یکی از جاهایی که جلوتر شسته یا مسح کرده خشک شده باشد، مثلا موقعیکه می خواهد دست چپ را بشوید رطوبت دست راست یا رطوبت صورت خشک شده باشد، احتیاط واجب(صافی؛ احتیاط مستحب) آن است که به این وضوء اکتفا نکند.
آیت الله اراکی، فاضل:
احتیاط واجب آن است (فاضل: بهتر آن است) که دوباره وضو بگیرد.
آیت الله بهجت:
احتیاط واجب آن است که وضو را باطل کند و از سر بگیرد.
شرط یازدهم: مباشرت
آن که شستن صورت و دستها و مسح سر و پاها را خود انسان انجام دهد و اگر دیگری او را وضو دهد یا در رساندن آب به صورت و دستها و مسح سر و پاها به او کمک نماید، وضو باطل است.
آیت الله زنجانی:
و کمک کردن در مقدمات وضو مکروه است، بنابراین اگر کسی آب در کف دست انسان بریزد و انسان با آن آب وضو بگیرد وضو باطل نیست.
آیت الله بهجت:
و منظور، کمک در اصل شستن و مسح کردن است، ولی اگر در مقدمات اینها کمک بگیرد مثل اینکه دیگری آب را به صورت او بریزد ولی شخص، خودش صورت را بشوید مانعی ندارد.
آیت الله مکارم:
… ولی کمک در مقدمات وضو اشکال ندارد.
آیت الله بهجت: مسأله 290؛
کسی که نمی تواند وضو بگیرد باید نایب بگیرد که او را وضو دهد، و چنانچه مزد هم بخواهد، در صورتی که بتواند باید بدهد، ولی باید خود او نیت وضو کند و با دست خود مسح نماید؛ و اگر نمی تواند، باید نایبش دست او را بگیرد و به جای او مسح بکشد و اگر این هم ممکن نیست باید از دست او رطوبت بگیرند و با آن رطوبت، سر و پای او را مسح کنند و احوط این است که تیمم هم بنماید، اگر در تیمم کردن محذوری نبوده یا محذور کمتری باشد.
شرط دوازدهم: استعمال آب ضرر نداشته باشد.
کسی که می ترسد که اگر وضو بگیرد، مریض شود یا اگر آب را به مصرف وضو برساند
تشنه بماند نباید وضو بگیرد. ولی اگر نداند که آب برای او ضرر دارد و وضو بگیرد و بعد بفهمد که ضرر داشته، وضویش صحیح است، اگر چه احتیاط مستحب آن است که با آن وضو نماز نخواند و تیمم کند و چنانچه با آن وضو نماز خوانده دوباره آن را اعاده نماید.
آیت الله سیتانی:
وظیفه ندارد که وضو بگیرد …
آیت الله فاضل:
چنانچه وضو بگیرد، وضویش بنا بر احتیاط واجب باطل است …
آیت الله نوری:
احتیاط واجب آن است که تیمم کند و با آن وضو نماز نخواند و اگر با آن وضو نمازی بجا آورده، دوباره آن را انجام دهد.
آیت الله مکارم:
اگر خوف ضرر دارد، یا می ترسد اگر آب را به مصرف وضو برساند تشنه بماند، باید تیمم کند. هرگاه وضو بگیرد بعد بفهمد آب برای او ضرر داشته، وضوی او صحیح است.
آیت الله بهجت:
و ترس از استعمال آب نداشته باشد و وضو بگیرد، اگر چه بعد بفهمد ضرر داشته وضوی او صحیح است. و اگر ترس ضرر را داشت ولی به امید ضرر نداشتن، وضو گرفت و بعد فهمید ضرر نداشته، وضویش صحیح است.
شرط سیزدهم: در اعضای وضو مانعی از رسیدن آب نباشد.
آیت الله زنجانی:
این امر، گاه شرطی در صحت وضو نیست، بلکه وظیفه وضوی جبیره است.
آیت الله بهجت:
… وگرنه وظیفه او وضوی جبیره ای یا تیمم خواهد بود.
مسأله 302:
اگر بعد از وضو چیزی که مانع از رسیدن آب است در اعضای وضو ببیند و نداند موقع وضو بوده یا بعد پیدا شده، وضوی او صحیح است، ولی اگر بداند که در وقت وضو ملتفت آن مانع نبوده، احتیاط واجب آن است که دوباره وضو بگیرد.
مسأله 303:
اگر بعد از وضو شک کند چیزی که مانع رسیدن آب است در اعضای وضو بوده یا نه، وضو صحیح است.

مطلب مشابه :  میزان استفاده

جدول شرایط وضو به صورت خلاصه؛

با شرایطی که خواهد آمد وضو صحیح است و با از بین رفتن هر یک از آنها وضو باطل است.
1 مُوالات، یعنی پشت سر هم انجام دادن و فاصله نینداختن بین اعضای وضو.
2 امام خمینی(ره)، تحریر الوسیله، ج1، فصل فی غایات الوضو، ص31
4-1- 2برای چه کارهایی باید وضو گرفت
1 امام خمینی(ره)، تحریر الوسیله، ج1، فصل فی غایات الوضو، ص31
2 امام خمینی(ره)، توضیح المسایل، م322
4-1- 3 مبطلات وضو
بول و غایط و باد و خواب که غالب شود بر چشم و گوش و هرچه هوش را زائل کند و استحاضه قلیله مبطلات وضو هستند107.
1- خارج شدن ادرار یا مدفوع.
2- خارج شدن باد معده و روده از مخرج غایط.
3- خواب، چنان که گوش نشنود و چشم نبیند.
4- چیزهایی که عقل را از بین می برد، مانند دیوانگی، مستی، بیهوشی.
5- استحاضه
6- آن چه سبب غسل شود؛ مانند جنابت و مسّ میّت108.
4-1- 4شکیات وضو
1- کسی که شک دارد وضو گرفته یا نه، باید وضو بگیرد109.
2- کسی که شک دارد وضویش باطل شده یا نه، بنا می گذارد که وضویش باقی است110.
3- کسی که در بین نماز شک کند وضو گرفته یا نه، نمازش باطل است111.
4- اگر پس از نماز شک کند نمازی که خوانده با وضو بوده یا نه، نماز خوانده شده صحیح است، ولی برای نمازهای بعد باید وضو بگیرد112.
5- اگر پس از وضو شک کند چیزی که مانع رسیدن آب است بر اعضای وضو بوده یا نه، به شک اعتنا نکند، وضو صحیح است113.
6- اگر می داند چیزی بر اعضای وضو چسبیده ولی شک دارد که از رسیدن آب جلوگیری می کند یا نه، باید آن را برطرف کند یا آب را زیر آن برساند114.
7- اگر پس از وضو چیزی که مانع رسیدن آب است در اعضای وضو ببیند و نداند هنگام وضو بوده یا بعد پیدا شده، وضوی او صحیح است، ولی اگر بداند که در وقت وضو گرفتن متوجه آن مانع نبوده، احتیاط واجب است که دوباره وضو بگیرد115.
8- کسی که در کارهای وضو و شرایط آن، چون پاک بودن آب و وجود داشتن مانعی بر اعضا، بسیار شک می کند، باید به شک خود اعتنا نکند116.
4-1-5 مکروهات وضو
1- کمک گرفتن از دیگران در مقدمات قریبه وضو؛ مثل اینکه دیگری آب در دست او بریزد ولی خودش به صورت بزند و اعضاء را بشوید.
2- وضو گرفتن در محل استنجاء، مثلا در توالت.
3- وضو گرفتن از ظرفی که طلاکوب یا نقره کوب است یا نقش صورت بر آن است.
4- وضو گرفتن با این آبها:
• آبی که در آفتاب گرم شد.
• آبی که در غسل واجب به کار رفته.
• آب متعفّن (ولی اگر مضاف باشد وضو باطل است و اگر ضرر داشته باشد، جایز نیست)