منبع مقاله با موضوع ابعاد مهارتهای زندگی و خودکارآمدی و اضطراب

دانلود پایان نامه

مطالعاات فلتز و همکاران(1979)، نشان میدهد که باورها بر آمادگی گروه برای عملکرد مؤثر است.


اسپینک (1990)، رابطهی بین خودکارآمدی جمعی و انسجام تیمی را بررسی کرده و روابط مثبتی را برای تیمهای والیبال سطح برتر گزارش نمود.
2.2. پیشینه پژوهش
در این بخش به خلاصهای از نتایج پژوهشهای انجام شده در ارتباط با بررسی ارتباط علّی خودکارآمدی با شایستگی مربیان در داخل و خارج از کشور اشاره میشود. پژوهشهای محدودی در داخل و خارج از کشور موضوع خودکارآمدی و شایستگی مربیان را مورد بررسی قرار دادهاند. با این حال در ادامه به چند مورد از مرتبطترین پژوهشهای انجام شده در این زمینه اشاره میشود.
1.2.2. پژوهشهای انجام شده در داخل از کشور:
لازم به ذکر است که این پژوهش برای اولین بار در کشور انجام شده است و پژوهشهای موجود فقط متغییر خودکارآمدی را مورد بررسی قرار داده است.
جهانی ملکی، شریفی، جهانی ملکی و نظری (1390) رابطه باورهای خودکارآمدی با سطح آگاهی از مهارتهای زندگی دانشجویان دانشگاه شهید بهشتی را مورد بررسی قرار دادند و نشان دادند که از میان ابعاد مهارتهای زندگی، مهارتهای خودآگاهی، ارتباطی، حل مسائل، تصمیم گیری، تفکر انتقادی و مقابله با استرس و از میان سطوح مهارتهای زندگی، سطح دانش و بکار بستن با خودکارآمدی ارتباط معنادار وجود دارد.
نتایج حسین چاری و کیانی(1387)، در پژوهشی با عنوان رابطه برخی متغیرها جمعیت شناختی با خودکارآمدی دانش آموزان در تعامل اجتماعی با همسالان نشان دادند که دختران از نظر خودکارآمدی ادراک شده تفاوت معنی داری با پسران نداشتند، همچنین ارتباطی بین خودکارآمدی و متغیر جنسیت وجود نداشت.
مسعودی و دیگران(1387)، در پژوهشی تحت عنوان احساس خودکارآمدی و ایفای نقش مربیان دانشکده پرستاری و مامایی و تاهل، سن، سابقه کار و میزان تحصیلات ارتباط معنی دار و مثبتی وجود دارد.
رمضانی نژاد و همکاران (1389) در پژوهشی ارتباط بین منابع قدرت و رضایتمندی ورزشکاران زن را مورد بررسی قرار دادند. آنها نشان دادند که از میان شیوه اعمال قدرت تنها قدرت پاداش، قدرت تخصص و قدرت قانونی مربیان با رضایت مندی ورزشکاران از رفتار و تعامل مربی رابطه مثبت وجود داشت.
رمضانی نژاد و همکاران (1389)، جنبههای رضایت مندی ورزشکاران را رتبه بندی نمودند. آنها نشان دادند که رضایت از رفتار مربی، مشارکت فردی در تیم، راهبرد تیمی، عمل کرد فردی، اخلاقیات تیمی، انسجام تیمی، و آموزش مربی به ترتیب اولویت جزو عوامل اصلی رضایتمندی ورزشکاراناند. رضایت از کادر پزشکی و بودجه تیم در اولویت آخر قرار داشتند.
بشیری، مختاری، تجاری، افخمی(1390)، در پژوهشی رابطه هوش هیجانی و کارآمدی مربیگری مربیان ورزش را مورد بررسی قرار دادند. نتایج نشان داد رابطه مثبت و معنی داری بین مقیاس هوش هیجانی و مقیاس کارآمدی مربیگری وجود دارد.
افسانه رحیم پور(1390)، در پژوهشی تعیین ارتباط سبکهای رهبری و کارآمدی مربیان تیمهای ملی دراگون بوت اعزامی به بازیهای آسیایی 2010 گوانگجو را مورد بررسی قرار داد. نتایج نشان داد رابطهی معناداری بین سبکهای رهبری آموزش و تمرین، دموکراتیک و حمایت اجتماعی با کارآمدی مربیگری مشاهده شد در حالیکه رابطهی معناداری بین سبکهای رهبری آمرانه و بازخورد مثبت با کارآمدی مربیگری مشاهده نشد.
جباری، کوزه چیان و خبیری(1379) تواناییهای مربیان فوتبال دسته اول و دوم کشور را بررسی کردند و نشان دادند که 8/45 در صد مربیان مربیان از نظر تواناییهای رهبری در حد متوسط، 3/8 درصد در حد خوب و 8/45درصد نیز در حد ضعیف بودند.
پژوهشهای انجام شده در خارج از کشور:
دارلینگ هاموند و همکاران(2005)، در پژوهشی ارتباط بین توانمندی استادان و پیشرفت تحصیلی دانشجویان را بررسی کردند و دریافتند استادانی که شایستگی لازم را ندارند، باعث کاهش پیشرفت تحصیلی دانشجویان میشوند.
هانوشک و همکاران(2005)، در پژوهشی با مقایسه شایستگی و تجربه استادان با پیشرفت تحصیلی دانشجویان دریافتند که شایستگی و تجربه تدریس استادان با پیشرفت تحصیلی دانشجویان ارتباط مثبت و خطی دارد.
فرود، روگر(2012)، درپژوهشی با عنوان ارزیابی خودکارآمدی رهبری در مربیان دریافتند که باید خودکارآمدی رهبری در مربیگری را یک مقیاس اندازه گیری مقدماتی برای شایستگی مربیگری در نظر گرفت.
پائول، آنتونیو، ماریو و ایزابل(2012)، در پژوهشی خودکارآمدی مربیان هندبال پرتغالی را مورد مطالعه قرار دادند. آنها نشان دادند که پس زمینهی مربیگری حرفهای، نیازمند طراحی در آموزش مربیگری، شایستگی مربی و خودکارآمدی مربی دارد پس باید در برنامه ریزی درسی آموزش و پرورش مربی دقت کرد.
مایر، وارگس-تونسینگ و فلتز(2005)، در پژوهشی کارآمدی مربی، منابع، رفتارهای مربیگری و متغیرهای تیمی را در مربیان دانشگاهی مورد مطالعه قرار دادند. آنها نشان دادن که در میان مربیان زن نسبت به مربیان مرد حمایت اجتماعی منبع قوی تری برای کارآمدی مربی بود. کارآمدی کلی مربیگری تنها پیش بینی کننده رفتار مربیگری مربیان زن بود و در میان تیمهای زنان جنسیت مربی تعدیل کننده ارتباط بین کارآمدی شخصیت سازی و رضایتمندی تیم بود. کارآمدی شخصیت سازی مربی دارای ارتباط منفی با رضایت تیمی در تیمهای زنان با مربی مرد بود و کارآمدی انگیزشی مربی دارای ارتباط مثبت با رضایتمندی تیمی در تیمهای زنان با مربی زن بود.
کوپاران، شاهین و کوتر(2010)، احساس خودکارآمدی و سطح اضطراب اجتماعی جسمانی کاندیداهای معلمی در دانشکده تربیت بدنی را مورد مقایسه قرار دادند. آنها نشان دادند که میزان احساس خود کارآمدی کاندیداهای معلمی در دو گروه مردان و زنان تفاوت وجود ندارد و ارتباط منفی و در سطح متوسطی بین خودکارآمدی و اضطراب اجتماعی جسمانی معلمان وجود دارد.
سانتوز و همکاران(2010)، در پژوهشی شایستگی مربیان را مورد آزمون قرار دادند و دریافتند که ظرفیتهای بیشتر مربیگری به خودکارآمدی و آموزش نیاز دارد.
کوته و سالما(1996) و کوته و سدویک(2003) و روسل، باریا، کوته(1993)، در پژوهشی شایستگی مربیان را آزمون کردند و دریافتند که تواناییها و ظرفیتهای بیشتر مربیان به حوزههای آموزش، رقابت، مدیریت بستگی دارد.
مانلی و همکارانش ( 2010 ) در پژوهشی به بررسی تأثیر شهرت و اعتبار مربی و انتظار ورزشکاران از شایستگی مربیان پرداختند و به این نتیجه رسیدند که انتظار ورزشکاران از شایستگی مربیگری، شهرت و اعتبار مربی را تحت تأثیر قرار میدهد و شایستگی مربیان بیشتر از شهرت و اعتبار آنها ملاک است.