منبع مقاله با موضوع مهارتهای مدیریتی و هدایت و رهبری

دانلود پایان نامه

این نوع انگیزش از طرف دیگران و از طریق دیگران تقویتهای مثبت و منفی نشأت میگیرد. این تقویتها ممکن است ملموس باشند، شبیه نشانها، پول، و. . . و یا غیر ملموس باشند، مثل: تحسین یا تشخیص عمومی. زمانی که این نوع تقویتها دریافت میشوند، آنها را تحت عنوان پاداشهای بیرونی مینامند و تأثیر این انگیزش از نوع قبلی کمتر است و ممکن است به تدریج کمرنگ شود(خبیری، 1373).
مهارتهای مدیریتی مربی:
مهارتهای مدیریتی مربی، فرآیندی است که از آن برای جهت دادن به برنامههای ورزشی به سوی هدفهای تعیین شده، استفاده میشود. اصطلاحاً این نوع فرآیند به برنامه ریزی، سازماندهی، رهبری و نظارت که در مجموع هدفهای ورزشی یک مربی را تحقق میبخشد، اطلاق میشود.
علاوه بر فرآیندهای فوق، تصمیم گیری، ارزشیابی منابع قدرت مربی و بودجه بندی نیاز از مهارتهای مدیریتی به شمار میآیند(دباغان، 1375).
برنامه ریزی:
زمانی مربی نیازمند برنامه ریزی است که جدول برنامههای فصل را تنظیم کند، جلسات تمرینی سالیانه را افزایش دهد، هدفهای فصلی را مشخص نماید، تدارکات لازم برای مسافرتهای ورزشی امثال آن را فراهم نماید. از طریق برنامه ریزی، پیش بینی میشود که چه اقدامی باید صورت گیرد. ترتیبی آنها چگونه باید باشد و چه کسی یا کسانی باید انجام امور را به عهده گیرند. برنامه ریزی یعنی تعیین هدفها و اتخاذ تصمیمات جدید درباره این که این اهداف به چه ترتیبی یا چه نتیجهای محقق شوند. برنامه ریزی یکی از ارزندهترین عوامل کسب موفقیت مربیان است(دباغان، 1375).
الف) سازماندهی:
سازماندهی به هماهنگی ارتباطات بین فعالیتهایی که انجام میشود، افرادی که این فعالیتها را انجام میدهند و آن دسته از عوامل فیزیکی که برای تحقق هدفها به کار میآیند، اطلاق میشود. بدون در نظر گرفتن این که یک مربی در چه سطحی از فعالیتهای ورزشی میباشد، لازم است بیاموزد که مسئولیتهای تیمی را میان بازیکنان و سایر افراد تقسیم کند. این عمل باعث خواهد شدکه از زمان و نیروی انسانی به طور شایستهای استفاده کند(دباغان، 1375)
رهبری:
اولین وظیفه مربی هدایت و رهبری ورزشکاران میباشد. وظیفه مربی حکم میکند که ارتباط مؤثری با مسئولان و مربیان همکار خود برقرار نماید. وظایف مربی در حیطه رهبری عبارتند از: ایجاد انگیزه ورزشی در ورزشکاران، ایجاد روابط شایسته با آنان، ایجاد تغییرات ضروری و بررسی ناسازگاریها(دباغان، 1375).
استفاده از شیوههای مختلف رهبری توسط مربی نیز به این موضوع مهم بستگی دارد که ورزشکاران از نظر آمادگی در چه سطحی قرار دارند و با توجه به آن و موقعیتهای ایجاد شده از شیوههای فوق استفاده شود. به هر حال آشنایی و آگاهی مربی از سبک رهبری، و انتخاب بهترین شیوه هدایت و رهبری به عنوان یک عامل مهم در موفقیت وی و ایجاد ارتباط مناسب با ورزشکاران محسوب میگردد(علاقه بند، 1374).
برای انجام وظایف رهبری یک مربی، روشهای رهبری مختلفی وجود دارد. سبک رهبری موقعیتی( اقتضایی) از مطرحترین شیوههای رهبری است که توسط هرسی و بلانچارد مطرح شده است. آنان معتقدند که استفاده از روشهای مختلف هدایت و رهبری، بستگی به موقعییت و شرایط که مدیر( مربی)در آن قرار گرفته است و باید مدیر با توجه به شرایط ایجاد شده یکی از سبکهای رهبری را برای هدایت پیروان انتخاب نمایند(علاقه بند، 1374).
نظارت:
در نظارت و کنترل، مربی به این موضوع توجه دارد که آیا تمام مراحل برنامههای ورزشی طبق برنامه پیش میرود یا خیر. در مرحله نظارت سه مرحله مشاهده میشود. ابتدا نتایج کار مورد سنجش قرار میگیرند، سپس این نتایج با هدفهایی که در مرحله برنامه ریزی اصلاح شده است، مقایسه میگردد و در نهایت چنانچه این نتایج با اهداف اولیه تفاوت عمده داشته باشاند، باید اقدامات اصلاحی انجام گیرد(دباغان، 1375).
تصمیم گیری:
تصمیم گیری شامل انتخاب بهترین راه حل از بین راه حلهای متعدد برای حل مشکلات میباشد اتخاذ تصمیمات سریع و صحیح در مربیگری به خصوص در زمان مسابقات از اهمیت چشمگیری برخوردار است. به طور مثال، تصمیم مربی در تعویض یک ورزشکار برای حفظ نتیجه یا تغییر آن از وظایف مهم مربی محسوب میشود. در مدیریت نیز برای تصمیم گیری برای حل مشکل از روشهای مختلفی استفاده میشود. در این روشها مدیر برای تصمیم گیری، یا فقط از نظرات و راه حلهای خود استفاده میکند و یا نظرات و راه حلهای دیگران نیز استفاده میکند. استفاده از روشهای تصمیم گیری مختلف با توجه به شرایط و موقعیتهای گوناگون، میتواند تا حدود زیادی در موقعیت و اثربخشی مربی سهیم باشد(علاقه بند، 1374).
ارزشیابی:
ارزشیابی فرآیند تجزیه و تحلیل اعمال انجام شده است. برای آگاهی مربی از میزان پیشرفت عملکرد ورزشکاران و موقعیت آنان، از ارزشایابی استفاده میشود. ارزشیابی میتواند عملکرد ورزشکاران و یا از عملکرد خود مربی انجام شود. نتایج حاصل از ارزشیابی، اطلاعات مفیدی را برای برنامه ریزی آینده به مربیان ارائه خواهد نمود(علاقه بند، 1374).
بودجه بندی:
عبارت است از تعیین درآمد و هزینههای یک سازمان. در تیمهای ورزشی، بودجه بندی بر عهده مدیر باشگاه یا تیم میباشد. اما بودجه بندی زمانی که شامل طرح زمان بندی تمرینات، استفاده از حداقل امکانات با حداکثر بهره وری میباشد، بر عهده مربی است. توانایی مربی در ایجاد طرح زمان بندی شده برای تمرین و توسعه عملکرد در برنامه ریزی به عنوان عاملی مهم در موفقیت و اثر بخشی وی محسوب میگردد(علاقه بند، 1374).
منابع قدرت:
یکی از تواناییهای مدیریتی مربی، استفاده از منابع قدرت خود، برای بهبود عملکرد ورزشکاران میباشد. منابع قدرتی که مربی در اختیار دارد عبارتند از: قدرت تنبیه، قدرت پاداش، قدرت جاذبه شخصی، قدرت قانونی و. . . که استفاده صحیح و به موقع آن توسط مربی میتواند در رشد و توسعه عملکرد ورزشکاران مؤثر باشد، و از طرفی استفاده نابجا و عدم به کارگیری این منابع موج ضعیف شدن آنها و در نتیجه از بین رفتن این مهارت مهم در مربی میشود(علاقه بند، 1375).
مهارتهای روانی- ذهنی:
مربیان برای کنترل هیجانات، استرسها و فشار ناشی از تمرین و مسابقه باید توانایی لازم را داشته باشند. آشنایی با مهارتهای روانی- ذهنی نظیر توانایی در کاهش استرس، تصویر سازی ذهنی، ایجاد تمرکز ذهنی و آرام سازی از جنبههای مختلف این مهارت میباشد. آگاهی از راههای کاهش استرس در ورزشکاران توسط مربی، میتواند فشارهای هیجانی ناشی از مسابقه و تمرین را کم نماید و به تخلیه هیجانات منجر شود. در تصویر سازی ذهنی، مربی به ورزشکاران یاد میدهد، چه طور به مرور مهارت در زمین بپردازد و قبل از شروع مسابقه با تمرکز ذهنی فرد بتواند مروری بر تمرینات موفقیت آمیز گذشته خود داشته باشد و از حداکثر تواناییهای خود در مسابقه استفاده نماید(خبیری، 1375).