پایان نامه با موضوع سازگاری اجتماعی و سازگاری

دانلود پایان نامه

Df
T
Sig دودامنه
دختر
173
11/7
35/2
56/238
35/2
019/0
پسر
147
27/6
72/3
همان طور که یافته های جدول 4-8 نشان داد، می توان استنباط نمود که میانگین نمره سازگاری اجتماعی دختران (SD= 2/35 و M= 7/11) به طور معناداری (p= 0/019 دودامنه، df= 238/56 و t= 2/35) بالاتر از پسران (SD= 3/72 و M= 6/27) است. واین تفاوت معنی دار می باشد. از آنجا که واریانس دو گروه به طور معناداری نابرابر بودند (p<0>فصل پنجم
بحث و نتیجه گیری
دراین فصل ابتداخلاصه ای ازپژوهش ونتایج حاصل ازآن ارائه شده وپس ازآن به بحث ونتیجه گیری ومقایسه یافته های پژوهش باپیکره دانش موجود پرداخته می شودودررابطه باهرفرضیه بحث ونتیجه گیری شده است ودرنهایت به بررسی محدودیت وپیشنهادات پژوهش پرداخته می شود.
بحث دریافته های پژوهش
قبل از بحث در مورد یافته ها و نتایج، قابل ذکر است که اطلاعات جمعیت شناختی آزمودنی ها بر حسب جنس، پایه تحصیلی، رشته تحصیلی، و فرزند چندم خانواده بودن در فصل سوم ارائه شده است و آزمودنی ها بر اساس این اطلاعات همتاسازی شده اند تا امکان مقایسه بین آنها فراهم گردد. با این وجود 1/54 درصد از شرکت کننده گان را دختران و 9/45 درصد را پسران تشکیل داده اند. 8/75 درصد از دانش آموزان در مقطع اول دبیرستان و مشغول به تحصیل در رشته عمومی بوده اند.
فرضیه اول پژوهش “خودکنترلی قادر به پیش بینی سازگاری دانش آموزان است”، حاکی از آن بود که با توجه به مقدار t(69/1 = T) و سطح معناداری(090/0 = P)، می توان نتیجه گرفت رابطه در سطح اطمینان 95 درصد برقرار است. بنابراین می توان استنباط نمود رابطه معناداری بین دو متغیر خودکنترلی و سازگاری در دانش آموزان وجود دارد و خودکنترلی می تواند 5/10% از واریانس سازگاری دانش آموزان را پیش بینی نماید. همچنین در مطالعه حاضر همبستگی بین خودکنترلی و سازگاری 1/9 درصد گزارش شدکه این نتایج با یافته های لابا و دودو(2005)، هاشمی و همکاران(1388)، دای و کلیدوف (2003) و دیزلندز (2000)، همخوانی دارد. یافته های این پژوهش ها به طور قابل توجهی حاکی از آن است که بین خودکنترلی و سازگاری اجتماعی رابطه معناداری وجود دارد که این همسویی می تواند بیانگر شباهت عوامل اجتماعی و فرهنگی موجود در نمونه های مورد مطالعه باشد. یافته های پژوهش حاضر نشان داد خودکنترلی 4/11% از واریانس متغیر سازگاری اجتماعی و 2/11% از واریانس سازگاری آموزشی دانش آموزان را تبیین می کند و بین خودکنترلی و مقیاس های سازگاری اجتماعی و آموزشی رابطه معناداری وجود دارد(p<0>لفکورت مطرح کرده است که خودکنترلی طیف گسترده ای از رفتارها را پیش بینی می کند(تلا و همکاران، 2002). همچنین تلا و همکاران(2008)، نیز دریافتند که خودکنترلی پیش بینی کننده خوبی برای رفتارهای تحصیلی و اجتماعی است که با یافته های پژوهش حاضر همسو است. بنابراین می توان گفت خودکنترلی یک ویژگی شخصیتی است که در اشخاص گوناگون متفاوت است، یعنی افرادی که خودکنترلی بالایی دارند هر کدام با توجه به این که تا چه حد خودکنترلی دارند واکنش های متفاوت نشان می دهند و رفتارهای متفاوت دارند که این واکنش های رفتاری متفاوت نشانگر سطح سازگاری آنان در موقعیت های گوناگون است.