پایان نامه زندگی اجتماعی و فرهنگی و کهگیلویه و بویراحمد

دانلود پایان نامه

‏تعداد و نرخ تصادفات و کشته های ناشی از تصادفات جاده ای در ایران بسیار بیشتر از کشورهای توسعه یافته و حتی در حال توسعه است. به طوری که با بیش از 000/200 حادثه در هر سال، بالاترین آمار تصادفات را در جهان به خود اختصاص داده است. تحقیقات اخیر در ایران نشان می دهدکه 25 ‏درصد تلفات ناشی از مرگ و میرهای غیر طبیعی ناشی از تصادفات جاده ای می باشد شرایط جوی صاف بیشترین سهم را در رخداد سوانح به خود اختصاص داده است (2/83%) که مهمترین دلیل آن غالب بودن شرایط جوی صافی در کشور و افزایش تردد و ترافیک در چنین شرایطی است. دومین شرایط ‏نامساعد جوی بارندگی (8/43%) سهم بیشتری از دیگر شرایط دارد و سایر شرایط از قبیل ابری (3/37%)، برف (6/12%)، مه (7/5%) و طوفان (6/0%) به ترتیب سهم کمتری را به خود اختصاص داده اند.
‏سایر ایستگاه های هواشناسی جاده ای که به بهره برداری رسیده است عبارتند از گردنه حیران ( اردبیل)، گردنه بدرانلو (خراسان شمالی)، گردنه آهوان (سمنان) گردنه بره مرده (چهارمحال و بختیاری) گردنه آوج (قزوین)، مله شور (کهگیلویه و بویراحمد) دهانه شمالی کنداون، پلور و باد دمست پلور.
2-2-7 گردشگری در ایران و رابطه آن با عوامل حمل و نقل
توریسم (گردشگری) واژه ای است فرانسوی، از ریشه «تور» گرفته شده است. تور در زبان فرانسه به معانی زیر آمده است: حرکت دورانی (چرخش)، عمل پیمودن، طی کردن پیرامون، سیرکردن، گردش نمودن و جابجایی انسان ها در محیط های مختلف.
به نظر پیرلاروس، توریسم عمل مسافرت به منظر تفنن و لذت است و توریست کسی است که برای خشنودی خود و لذت بردن مسافرت می کند.
پل روبر می گوید توریسم عمل مسافرت کردن و طی مسافت نمودن و رفتن به جایی غیر از مکان همیشگی و متعارف زندگی ، به منظور تفنن و لذت بردن است (حتی اگر این کار شامل یک جا به جایی کوچک باشد یا این که هدف اصلی از این جابه جایی غیر از تفنن و لذت بردن باشد).
واژه توریسم نخستین بار در سال 1811، در مجله ای انگلیسی به نام اسپورتینگ ماگازین (مجله ورزشی) آمد. در آن زمان این لغت به معنای مسافرت به منظور تماشای آثار تاریخی و بازدید از مناظر طبیعی برای کسب لذت به کار می رفت.
چنین پیداست که واژه توریسم در گذشته، بنا به طرز اندیشه زمان، بیشتر باز معنایی لذت بردن و تفنن داشته است. چنان که رائول بلانشر می گوید توریسم یعنی مسافرت به منظور بهره برداری از مناظر زیبای کشوری یا ناحیه ای که مورد بازدید قرار می گیرد. لیکن با گذشت زمان و تحولاتی که در زندگی اجتماعی و فرهنگی جامعه اروپای سده بیستم روی داد، در مفهوم واژه توریسم و توریست دگرگونی به وجود آمد و تعریف نگاران و فرهنگ نویسان نیز به کسی توریست می گفتند که برای تجدید نیرو، رفع خستگی و خود سازی از راه آشنایی با اقوام و ملل گوناگون و شناخت پدیده های هستی به مسافرت می رود. (محلاتی، 1380، ص 2)
اصطلاح توریست (جهانگرد) از قرن نوزدهم معمول شد. در آن زمان اشراف زادگان فرانسه می بایست برای تکمیل تحصیلات و کسب تجربه های لازم زندگی، اقدام به مسافرت نمایند. این جوانان در آن زمان توریست نامیده می شدند و بعدها در فرانسه این اصطلاح در مورد کسانی به کار می رفت که برای سرگرمی و وقت گذرانی و گردش به فرانسه سفر می کردند و بعداً با تعمیم بیشتر به کسانی اطلاق می شد که اصولاًٌ به این منظور به سفر می رفتند. کم کم کلمه توریست به بعضی زبانهای دیگر نیز وارد شد و از آن زمان واژه توریسم به وجود آمد. از همان زمان توریسم و توریست به بعضی از مسافرتها و مسافرینی گفته می شود که هدف آنها استراحت و گردش و سرگرمی و آشنایی با مردم بود و نه کسب درآمد و اشتغال به کار. (محلاتی ، 1380 ، ص 15).
در سال 1963 کنفرانس جهانی توریسم در شهر رم برگزار گردید و واژه توریسم را به شرح ذیل تعریف نمود:
توریست کسی است که به طور موقت مسافرت می کنند و در کشور مورد علاقه خود حداقل 24 ساعت اقامت می نماید. در ضمن هدف از مسافرت خود را یکی از موارد زیر انتخاب می کند:
استفاده از تعطیلات، تأمین سلامتی، مطالعه و تحقیق، موارد مذهبی و ورزشی. (منشی زاده، 1376، ص 11).
2-2-8 جغرافیای توریستی و رابطه آن با اقلیم
جغرافیای توریستی به عنوان شاخه ای از علم جغرافیا، فعالیتهای توریستی را به طور مجرد بلکه در قالب مکان و در ارتباط با دیگر عوامل محیطی اعم از طبیعی و انسانی بررسی می کند. حیات اقتصاد توریستی یک پدیده مکانی است که با دیگر پدیده های موجود در مکان در رابطه بوده و متقابلاً از آنها متأثر می شود. در هر مطالعه جغرافیای توریستی باید مکان فعالیتهای توریستی و ویژگیهای توریستی آن مورد مطالعه قرار گیرد، همچنین رابطه این فعالیتها با دیگر پدیده ها مشخص گردد، از اینرو مطالعات جغرافیای توریستی، آگاهی از دو قطب جغرافیا یعنی انسان و محیط که مناظر و چشم اندازهای توریستی- جغرافیایی را تشکیل می دهند از ضروریات است. بنابراین جغرافیای توریستی به عنوان شاخه ای از جغرافیای کاربردی دارای جایگاه ویژه و مستحکمی است. (رضوانی، 1379، ص 7). در این نوع جهانگردی، عمدتاً هدفهای اجتماعی، مردم شناسی، جامعه شناسی و امثال آن مورد نظر است. دیدار دوستان، آشنایان و خویشاوندان نیز از نوع جهانگردی اجتماعی به شمار می آیند.
مهمترین مسافرتهایی که تحت این عنوان صورت می گیرد ، عبارتند از : سفرهایی که افراد برای شرکت در بازارهای مکاره و نمایشگاه های کالا و صنایع و یا سرکشی و بازدید از تأسیسات کارخانه و نظایر آن می نمایند. افزایش مسافرتهای بازرگانی و تجاری با روابط اقتصادی میان کشورها بستگی دارد، در حالی که میزان مسافرتهای تفریحی با هزینه مسافرت و درآمد خانواده ها در رابطه است. افزایش جهانگردی تجاری و بازرگانی تحت تأثیر کاهش کرایه حمل و نقل کالا نیز قرار می گیرد و سهولت جابه جایی و تردد از عوامل دیگری است که به آن رونق می بخشد.
2-2-9 ابعاد تصادفات جاده ای
2-2-9-1 ابعاد جابجایی وگردشگری در ایران مخصوصاً در ایام تعطیلی و رابطه آن با تصادفات جاده ای
به مجردی که گردشگران اقدام به مسافرت می نمایند مجموعه ای از فعل و انفعالات اقتصادی شروع می گردد. این فعالیت عوامل گوناگون تولید را به خدمت گرفته و با طیف وسیعی از فعالیتها در ارتباط است. در این صنعت جاذبه ها ، تسهیلات و خدمات رفاهی به عنوان کالا به گردشگر عرضه شده و نیاز آنها به دیدار از منطقه و جاذبه های آن به عنوان تقاضا به شمار می رود.
خروج گردشگر از منطقه بسوی سایر مناطق و کشورها بعنوان تقاضا برای کالاهای موجود در خارج از منطقه بوده و خروج ارز و پول را به دنبال خواهد داشت. ورود گردشگران به منطقه نیز به منزله تزریقی است که بر اقتصاد آن منطقه منظور می گردد. به عبارتی خروج گردشگران از منطقه بسوی سایر نقاط ، مشابه وارد کردن کالاست و در مورد کشورها و مناطقی که مورد بازدید قرار می گیرند، صادرات کالا مفهوم پیدا می کند. با این تفاوت که در این صنعت مصرف کننده کالا (گردشگر) خود به منطقه ارائه دهنده کالا و خدمات مراجعه می کند به این دلیل پرداختها برخلاف صادرات معمول کالا همواره همسو با جریان سفر گردشگران می باشد. کارشناسان اقتصادی صنعت گردشگری را بعنوان یک پدیده اقتصادی تلقی می کنند و معتقدند که: گردشگری اساساً یک پدیده اقتصادی است، تحت تأثیر متغیرهای اقتصادی هر حرکت و تغییری که در اقتصاد پیدا شود، مستقیماً بر روی گردشگری اثر می گذارد. رشد اقتصادی موجب رشد گردشگری و افول اقتصاد به افول آن می انجامد (معصومی، 1385، ص 19).
گردشگران امروزی صرفاً بخاطر بازدید از موزه ها و آثار باستانی و تاریخی به گردشگری نمی پردازند بلکه در جستجوی مناطقی از جهان هستند که هنوز آثار بکر طبیعی در آنها باقی است. در این میان مناطقی دارای اهمیت هستند که یکی از سه ویژگی ذیل را دارا باشند :
– مناطق طبیعی که به خاطر ایجاد پارکهای محلی، جنگل و مناطق حفاظت شده، باقی مانده اند.
– مناطق طبیعی که بخاطر انجام توسعه منطقی (آزمایش سرزمین) حفاظت شده اند.
– مناطق طبیعی که به واسطه گونه های گیاهی و جانوری خاص زیستگاه های خود منحصر به فرد هستند و بخاطر یک یا هر دو دلیل فوق حفاظت شده اند.
2-3 پیشینه تحقیق