پایان نامه کاهش حجم ترافیک و حمل ونقل دریایی

دانلود پایان نامه

نتایج پژوهش های اقلیم شناسی نشان می دهند که به طور کلی هوای آرام همراه با سرعت کم باد به بروز یخبندان تابشی کمک می کند و باد با سرعت حدود پنج متر بر ثانیه احتمال یخبندان تابشی را کاهش می دهد. بر این اساس پیشبینی یخبندان ها نیازمند توجه به سلسله عواملی چون شناسایی محل، خصوصیات توده های هوایی که ممکن ات از منطقه مورد نظر بگذرند، تغییراتی که این توده های هوا قبل از رسیدن به منطقه مزبور پیدا می کنند، تعیین اثر جریان افقی هوا بر تغییر کلی دما، تجزیه و تحلیل جریان هوا در ارتباط با دمای آن، دمای سطح خاک، میزان تشعشع و چگونگی تأثیرگذاری متقابل بین جریان های هوا و پستی وبلندی زمین است (مجرد قره باغ، 1376).
‏روزهای زمستانی با دمای زیر صفر درجه به همراه بارش برف مشکلاتی چون کاهش سرعت متوسط خودروها، افزایش خطر تصادف و افزایش هزینه مدیریتی نگهداری راه ها را به دنبال دارد. علاوه بر برف روبی، مصرف مقدار زیادی نمک به منظور بازگشایی جاده ها بعد از ریزش برف نیز ممکن است مفید واقع شود. مقایسه تصادف ها به هنگام ریزش باران با زمانی که بارندگی نباشد وابسته به دمای هواست، به طوری که بیشترین تصادف ها هنگامی رخ می دهد که بارندگی همراه با دمای صفر درجه سانتیگراد یا کمتر است. تعداد تصادف در جاده های یخزده و برفی همزمان با افزایش دما افزایش می یابد. این مقدار در طی شب دو برابر روز است، اما در شرایط برف و یخبندان (بدون شرایط ذوب) تفاوتی بین تعداد آن در هنگام شب و روز وجود ندارد.
‏در اوایل دهه 90 اداره ملی جاده سوئد شروع به عملیات راهداری زمستانه با تکیه بر مشاهدات شرایط جوی و وضعیت جاده ها کرد. در نتیجه با بهره گیری از مشاهدات دقیق و اطلاعات به دست آمده، نوع عملیات راهداری در شرایط مختلف جاده ای امکان پذیر شد. از این تاریخ به بعد مطالعه شرایط جاده (خشک، تر و یخبندان) به هنگام تصادف ادامه یافت، به گونه ای که امروزه این عمل به صورت خودکار انجام می گیرد. جمع آوری اطلاعات مربوط به ترافیک سرعتی، روزانه و ماهانه نیز در این امر نقش مؤثری دارد زیرا در روزهای تعطیل شرایط جوی و جاده ای نامساعد بیشترین اثر خود را بر ترافیک دارد (والام، رایتلینگ و آوبرگ، 1999).
‏سرویس اطلاعات جوی – جاده ای کشور فنلاند سه وضعیت متفاوت را برای جاده ها معرفی کرده ‏است :
‏1- شرایط طبیعی: شرایط طبیعی جاده ها بیانگر ریزش برف است که به شکل متمادی نباشد.
2- شرایط نامناسب: ریزش برف مداوم و سنگین در مدت طولانی وبه تبع آن تغییر دما، – کاهش دید و لغزندگی در سطح جاده.
3- شرایط خطرناک : شرایطی است که بارانهای یخ زده سبب لغزندگی سطح جاده می شوند و نمی توان با عملیات راهداری از آن محافظت کرد یا زمانی که نتوان سطح جاده را برف روبی کرد.
‏‏‏2-2-3-3 مه و تأثیرات آن درتصادقات و حمل و تقل جاده ای
‏ مه از جمله عامل های موثر بر حمل ونقل دریایی، هوایی و زمینی است در سالهای اخیر در طراحی راهها و جاده های ارتباطی برآورد تغییرات فضایی و زمانی پدید آمدن مه به عنوان اطلاعات مورد نیاز برای تحلیل شرایط اقلیمی مورد استفاده قرار می گیرد در حالی که قبل از این اهمیت در نظر گرفتن شرایط آب و هوایی زیاد مورد توجه نبوده است هزینه پایش میدان دید در کنار جاده ها به صورت لحظه به لحظه بسیار بالاست و تاکنون روش مناسبی برای جلوگیری از مه گرفتگی ارائه نشده است. پدید آمدن مه محدود به برخی نقاط آسیب پذیر و دوام آن تنها چند ساعت است. شناسایی دقیق محل وقوع مه گرفتگی در طول راه ها و جاده ها نقش بسزایی در ایمنی رانندگان دارد. این موضوع بیانگر اقتصادی بودن برخی از مسیرهای جدید پیشنهادی است از آنجا که مه غلیظ موجب کاهش سرعت آمد و شد و افزایش تصادف در طول راه ها می شود در صورتی که از این چند مسیر پیشنهادی برای ساخت راه های جدید توسط برنامه ریزان مسیرهایی دارای مه غلیظ باشند شرایطی چون کاهش ترافیک، افزایش تصادف و هزینه راهداری نسبت به دیگر مسیرها بیستر خواهد بود. مه بویژه مه غلیط به دو طریق بر ترافیک و مخاطرات جاده ای موثر است. نخست اینکه سبب کاهش حجم ترافیک در جاده ها می شود. دوم اینکه به افزایش خطر بروز تصادفات جاده ای می انجامد. کاهش سرعت اتومبیل ها و تأخیر زمانی حاصل از آن از مهم ترین نتایج مه گرفتگی است. استرسو فشارهای روانی به هنگام رانندگی در مه افزایش می یابد و در پی ان مخاطرات جاده ای نیز در زمان تشکیل مه فزونی می گیرد. (محمدی، 1385، ص 201)
‏2-2-4 وضعیت اقلیم شناسی جاده ای در جهان
‏ این موضوع در صحنه بین المللی از دهه 1970 ‏با عنوان هواشناسی جاده ای پا به عرصه نهاد و به جهت اهمیت آن مورد توجه مراکز معتبر علمی چون سازمان هواشناسی جهانی، مجمع جهانی راه (پیارک) و سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه قرار گرفت . به طوریکه حدوداً 8913 ‏ایستگاه هواشناسی جاده ای در سطح جهان به جمع آوری و ثبت اطلاعات جوی جاده ای می پردازد. (وزارت راه و شهرسازی، سازمان هواشناسی کشور، 1393).
2-2-5 پارامترهای مورد سنجش در ایستگاههای هواشناسی جاده ای
‏ ایستگاههای خودکار هواشناسی جاده ای به صورت اتوماتیک قابلیت سنجش پارامترهای جوی و جادهای را دارند. پارامترهای جوی قابل اندازه گیری که شامل سمت و سرعت باد، دما . رطوبت هوا، فشار، تشعشع، ارتفاع برف، سنسور دید افقی و سنسور تشخیص نوع بارش که نشان دهنده نوع بارش در منطقه است می باشد.
‏پارامترهای جاده ای مورد سنجشی نیز به دودسته تقسیم می شوند :
1- ‏اندازه گیری دمای سطح جاده که دمای سطح و دمای عمق 30 و 50 ‏ ‏سانتیمتری را می سنجند.
2- اندازه گیری چگونگی وضعیت سطح جاده که از طریق:
2-1- ‏نصب سنسور در کف جاده INTRUSIVE
2-2-اندازه گیری از راه دور REMOTE توسط سنسورهای مادون قرمز که در کف جاده نصب نمی شود بلکه در حاشیه جاده نصب می شود بدست می آیند. این نوع سنسور در دنیا به تازگی استفاده می شود .
‏اطلاعات جمع آوری شده از سنسورها به سیستم ثبت داده وارد می شود که در آنجا داده ها نگهداری می شود و سپس داده ها را به مرکز هواشناسی می فرستد که در آنجا پردازش اطلاعات انجام می شود. همچنین سیستم جاده ای قابلیت دارد که اتوماتیک وار اطلاعات را روی تابلوهای هشدار ( LEDیاLCD) ارسال نماید.
‏کاربرد سیستم جاده ای در گردنه ها، پل ها، دهانه ورودی و خروجی تونل ها و برروی باند هواپیما می باشد.
‏همچنین با بهره گیری از داده های جمع آوری شده از شبکه ایستگاههای مستقیم و سنجش از دور، مدلهای تخصصی پیش بینی هواشناسی جاده ای امکان صدور پیش بینی و هشدار کوتاه مدت 3 ساعته را فراهم می نماید.
2-2-6 اهمیت پیش بینی هواشناسی در عبور و مرور جاده ای در ایران و ایجاد ایستگاه های هواشناسی مخصوص جاده ها
‏ کشور ایران بخش عظیمی از فلات ایران را شامل می شود که در عرض های متوسط منطقه معتدله نیمکره شمالی واقع شده است. وجود تنوع توپوگرافی از حیث گسترش و همچنین ارتفاع سبب شده که ویژگیهای مناطق مختلف از نظر پارامترهای اقلیمی متفاوت باشد و در واقع عامل توپوگرافی ویژگیهای اقلیمی مناطق مختلف را دگرگون کرده است . شبکه راههای کشور از بخشهای مختلف این رشته کوه ها و از ارتفاعات عبور می کند و اغلب راه های کوهستانی در شمال غرب و مرکز ایران در ماههای سرد سال پوشیده از برف بوده و به لحاظ برودت بیش از حد هوا، سطح راهها یخبندان است. فعالیت های راهداری زمستانه در کشور ما از اوایل دی ماه هر سال شروع شده و تا نیمه فروردین ماه سال بعد ادامه می یابد.
‏با توجه به مخاطرات و حوادث جانی و مالی جبران ناپذیر ناشی از وضعیت بد جوی به وجود آمده در سالهای اخیر در اکثر جاده های ارتباطی به ویژه مناطق کوهستانی کشور، لزوم تأسیس یک شبکه ایستگاههای هواشناسی جادهای که بتواند کلیه برنامه های دیده بانی و تجزیه و تحلیل مورد نیاز جهت ارائه خدمات مربوط به امور حمل و نقل اقتصادی و اجتماعی را انجام دهد، ضروری می باشد.