دانلود پایان نامه درباره عدل و داد، آخرالزمان، شرق شناسان

اسلام نیز آمده است و به صورت تقابل حق و باطل، ابراهیم و نمرود، موسی وفرعون، پیغمبر وابوجهل و روشن تر بگویم؛ آئین الهی و شیطان و مهدی موعود وجدال دیده می شود. چنانکه در عقاید یهود و نصارا و کتب عهین آن ها نیز می بینیم.
با اینکه طبق نوشته محققین تمام کتب زردشتی دستخوش تغییر و تحریف شده است؛ مع الوصف پیش گویی های زردشت راجع به نجات دهنده دنیا در کتاب های «زند و هومن یسن» و «جاماساب نامه» و سایر منابع کنونی با جزئی اختلافی که ز تصرف بعدی ناشی شده است، یا اخبار اسلامی و آنچه شیعیان جهان دوباره «امام زمان» (عج) نقل کرده و بدان ایمان دارند، مطابقت کامل دارد.
«وهومن یسن» تفسیر قسمتی از «اوستا» کتاب منسوب به زردشت است که توسط «صادق هدایت» از متن پهلوی به فارسی کنونی برگردانده شده و بعنوان (مسئله رجعت و ظهور در آیین زردشت) منتشر شده است.
دو باب آخر «جاماسب نامه» نیز مشتمل بر پیشگویی های زردشت از زبان «جاماسب» حکیم خطاب به «گشتاسب» پادشاه وقت که به آیین زردشت گرویده بود با چند کتاب دیگر راجع به موعود آخرالزمان توسط صادق هدایت از متن پهلوی ترجمه شده و بوسیله حسن قائمیان دوست وی نام (ظهور و علائم ظهور) منتشر گردیده است.
در جاماسب نامه جاماسب حکیم شاگرد زردشت از قول وی خبر می دهد که پیش از ظهور سوشیانس (نجات دهنده دنیا) پیمان شکنی و دروغ و بی دینی در جهان رواج می یابد و مردم از خدا دوری جسته، ظلم و فساد و فرومایگی آشکار می گردد و همین ها نیز اوضاع جهان دگرگون ساخته زمینه را برای ظهور آن نجات دهنده مساعد می گرداند.
«وقایعی که مصادف با ظهور می شود، عبارت است از علامات شگفت انگیزی که در آسمان پدید می آید و دال بر آمدن خرد شهر ایزد می باشد و فرشتگانی از شرق و غرب به فرمان فرستاده می شوند و به همه دنیا پیام می فرستد ما اشخاص شرور او را انکار می کنند و کاذب می شمارند و نگهبانان پیروز گر آسمان ها و زمین ها در برابر او سر فرود می آورند.
در «جاماسب نامه» گشتاسب پادشاه وقت می رسد: وقتی «سوشیانس» ظهور می کرد چگونه فرمانروای و دادستانی می کند و جهان را چه طور اداره خواهد کرد و چه آیینی دارد؟ جاماسب در پاسخ وی می گوید: سوشیانس (نجات دهنده دنیا) دین را به جهان روا (رایج) کند و آز و نیاز (فقر و تنگدستی) همه را تباه کند و اهریمن را از دامان (آفریدگان) بازدارد، و مردمان گیتی هم منش (هم فکر) و هم گفتار و هم کردار باشند!
نجات بخشی در آیین هندوان
در کتاب «دید» که در نزد هندیان کتاب آسمانی است چنین می خوانیم:
«پس از خرابی دنیا پادشاهی در آخر الزمان پیدا می شود که پیشوای خلایق باشد و نام او منصور باشد و تمام علم را بگیرد و به دین خود آورد و همه کس را از مومن و کافر بشناسد و هر چه از خدا بخواهد برآید.»
و همچنین در کتب مقدس «بامک» آمده است:
«دور دنیا تمام می شود به پادشاه عادلی در آخر الزمان که پیشوای ملائکه و پریان و آدمیان باشد و حق و راستی با او باشد و هر آنچه در دنیا و زمین ها و کوه ها پنهان باشد همه را بدست آورد و از آسمان ها و زمین آنچه باشد خبر دهد و از او بزرگتر کسی به دنیا نیاید.»
در کتاب «پاتیکل» که از بزگان هندوان بوده و صاحب کتاب آسمانی شناخته شده است درباره مهدی موعود و خاندان و منتظر ظهورش می گوید:
«که چون مدت روز تمام شود دنیای کهنه، نو شود و زنده گردد و صاحب ملک تازه پیدا شود از فرزندان دو پیشوای جهان یکی ناموس [=پیامبر اسلام] و دیگری صدیق اکبر یعنی وصی بزرگتر وی که «پشن» ‌[=علی بن ابی طالب(ع)] نام دارد و نام آن صاحب ملک تازه راهنماست [=امام مهدی]، به حق پادشاه شود و خلیفه رام [= خدا] باشد و حکم براند و او را معجزه بسیار باشد، هر که پناه به او برد و دین او را اختیار کند سرخ روی باشد در نزد «رام» و آخر دنیا به او تمام شود.»
در بخشی از متون مذهبی هند، در ارتباط با آخرالزمان و ظهور منجی، موعود هندیان و یشنو [خداوند حافظ موجودات] است که تا کنون نه بار و هر بار یه صورتی در جهان ظهور نموده و گیتی را از بدی ها پاک کرده و برای دهمین و آخرین بار در آخر الزمان… وی بر اسب سفیدی سوار شده و شمشیر درخشانی در دست خواهد گرفت و بدکاران و بدبینان، به کیفر کردار خود خواهند رسید و پاکدینان و نیک سرشتان از نعم افزونی بهرمند خواهند گردید: «بها گاوات پورانا» [عارف هندوان] می گوید:
« در غروب گاه عصر فعلی، آن گاه که شهر یاران این جهان جمله دزد شده اند، امیر کائنات از برهمن به وجود آمده و جهان را پر از عدل و داد خواهند نمود.»
نجات بخشی در آیین بودایی
بودائیان نیز معتقدند که 23 بودا، از اول خلقت ظهور نموده و دنیا را پر از عدل و داد کرده اند و بودای بیست و چهارمین، زمانی ظهور خواهند نمود که دنیا را ظلم و جور فرا گرفته باشد… و پس از خرابی کائنات، دوباره دنیای جدید به وجود می آورد، که دارای همه خوبی ها و نیکی هاست. دراندیشه هند، «بودا» روح نجات بخشی است که در هر دوره از عالم غیب می آید و صدای بیداری می دهد و آهنگ نجات مردم می کند و خلق را به رهایی از دوزخ زمین می خواند که گروهی او را می پذیرند و نجات می یابند و اکثریت نمی پذیرند و نابود می شوند. « بودا» نه آن است که شناسانده اند بلکه نوعی مسیح هندی است که مردم به انتظارش نشسته اند، تا به نجاتشان بیاید و در دوره های پیشین، چندین بار هم در هیات های مختلف بدان سامان آمده است.
دادگری بود اما و نیز بودای آخر الزمان، ریشه در نهان آدمی دوانده و اخلاق و ارزش های معنوی را به بار نشانده است، بدین سان «بودای موعود»، مظهر این تعادل روانی و تکامل نفسانی بوده و در طریق گسترش پاکی ها و راستی ها خواهد کوشید و بی گمان به کامیابی دست خواهد یافت.
نجات بخشی در آیین موسی
خداوند در قرآن پس از آن که موسی و فرعون به راستی خبر می دهد و رسول اکرم- (ص)- را از برتری جویی های فرعونی و ظالم و استضعاف حاکم و تبهکاری های بی شمار آن روزگار آگاه می سازد قانون و سنت خود را که واقعیتی است اجتناب ناپذیر و حاکم بر تاریخ و حیات بشر چنین یاد می کند:
(و نریدان نمن علی الذین استضعفوا فی الارض و نجعلهم ائمه و نجعلهم الوارثین ونمکن لهم فق الارض…)
«و خواستیم بر کسانی که در آن سرزمین فرودست شده بودند، منت نهیم و آنان را پیشوایان [مردم] گردانیم و ایشان را وارث [زمین] کنیم، و در زمینشان قدرت دهیم.»
اراده الهی بر این تعلق گرفته است که در نهایت سیر تاریخ، امامت مستضعفان تجلی نماید و آنان وارثان قدرت و ثروت و تمدن گردند و در زمین، به آیین دادگری، فرمانروایی داشته باشند. مفسران قرآن بر ارتباط این آیه کریمه با محدودیت و ظهور حکومت موعود جهانی (عج) تاکید دارند. بدین سان از منظر وحی نجات بنی اسرائیل از از استبداد ظلمانی فرعون به دست موسی تنها جلوه ای از خواست پروردگار در راستای غلبه حق بر باطل است و نجات بخشی نهایی در پیشوایی و به چنگ آوردن همه امکانات سیاسی و اقتصادی و فرهنگی ممکن خواهد بود، و در آن روز و روزگار فقط نام خدا و دین خدا حاکمیت خواهد داشت و آنچه در زمین است مورد بهره برداری همه ساکنان زمین به دور از تبعیض و استشمار قرار خواهد گرفت.
نجات بخشی در آیین عیسی (مسیح)
قرآن کریم بشارت عیسی بن مریم را درباره پیامبر اسلام چنین می آورد:
«مبشرا برسول یاتی من بعدی اسمه احمد»
« به فرستاده ای که پس از من می آید و نام او احمد است بشارتگرم»
و از آن پس رویگردانی برخی از اهل کتاب از ایمان به نبوت رسول اکرم (ص) را خاطر نشان می سازد این که اینان فریبکار و ستمکارند. آن گاه به قانون وسنت الهی اشارت دارد: دوام حقیقت و روشنایی خداوند در زمین به رغم ناخوشایندی کفر پیشگان و مشکران.
«یریدون لیطغوا نور الله بافواههم والله متم نوره و لوکوه الکافرون. هو الذی ارسل رسوله بالهدی و دین الحق لیظهره علی الدین کله ولو کره المشرکون»
« می خواهند نور خدا را با دهان خود خاموش کنند و حال آنکه خدا اگرچه کافران را ناخوش افتد نور خود را کامل خواهند گردانید.» «اوست کسی که فرستاده خود را با هدایت و آیین درست روانه کرد، تا آن را بر هر چه دین است فائق گرداند هر چند مشرکان را ناخوش آید.»
نجات بخشی در آیین محمد [خاتم پیامبران]
رسول اکرم در سال نهم بعثت از سوی خداوند ماموریت می پذیرد که ظهور حق و نابودی باطل را اعلام نماید به گونه ای که مردمان هر قوم و آیین در سایه حقیقت و آزادی و عدالت زندگی کنند این بیان و ماموریت نمایشگر نجات بخشی نهایی و همگانی در آیین خاتم پیامبران به شمار می آید.
«و قل جاء الحق و زهق الباطل ان الباطل کان زهوقا»
«و بگو: حق آمد و باطل نابود شد. آری باطل همواره نابودشدنی است.»
و در ادامه و تکمیل و تبیین سودمندی قرآن برای فرد و جامعه مومنان عنوان می شود شفا بودن قرآن و نیز رحمت زندگی مشمول آن (ما هو شفاء رحمه للمونین) و از سوی دیگر زیان آوری قرآن در ارتباط با ستمکاران و حیات و سیاست آنان در نگاه کلی به دیت می آید که اسلام پیامبر تنها مکتب و آیینی است که با کمک وحی و کتاب حق می تواند مردمان را به ویژه در واپسین مرحله تاریخی حیات بشر از تاریکی ها و سلطه گری ها برهاند مدینه آرمانی بشر را بیافریند.
مهدی در اسلام
مهدویت، در شمار مسائل اعقادی اسلام است از این رو در باور هر مسلمانی- شیعی و سنی- اندیشه مهدی (عج) و عدل گستری وی نهفته است. طرح مساله مهدی موعود در آثار معتبر و مکتوب اهل سنت سبب بیداری و همبستگی مسلمانان می شود، از این پاره ای از شرق شناسان و اسلام شناسان غربی کوشیده اند با رنگ قومیت بخشیدن به مهدویت از آن فلسفه فرقه ای و ناکارآمد، بلکه اختلاف انگیز ارائه دهند.
چهره های برجسته علمی و فکری جهان تسنن همچون طبری، فخر رازی، سیوطی، ابن عربی، عطار نیشابور مولانا جلال الدین محمد بلخی و شیخ محمد عده در آثار خویش از زاویه های گوناگون به شخصیت و حرکت عدل گسترانه مهدی موعود پرداخته اند.
پژوهش های جداگانه از سوی علمای اهل سنت درحوزه مهدویت انجام و نشر یافته است که تحلیل ها و شمار چشم گیر آن در خور تامل و تقدیر است. یادکرد مهدی موعود در مجموعه های روایی بزرگ و معتبر اهل سنت همانند صحیح بخاری، صحیح مسلم، جامع ترمذی و سنن ابن جامعه در پرتو کلام پیامبر اسلام همگان را به سیمای مهدوی و حاکمیت جهانی وی رهنمون می شوند. محورهایی که سبب شکل گیری آثار علمی و فرهنگی عالمان شیعی بعد از غیبت حضرت گشت در واقع عهده دار پاسخ تردیدها و شبهه افکنی مخالفان مهدی اسلام بود که در آن دوران میلاد مهدی، طول عمر و فلسفه غیبت بیش از دیگر مقوله ها بحث های روایی و کلامی را می طلبی؛ بزرگانی همچون محمد بن ابراهیم نعمانی، شیخ صدوق، شیخ مفید، شیخ طوسی و سید مرتضی علم هدی و کراجکی در بنیان گذاری مهدی شناسی در حوزه حدیث و کلام تاثیر بسیاری داشته اند.
بخش دوم
اوضاع سیاسی جهان اسلام در آستانه تولد مهدی
ایران و استقلال طلبی
ایران در آستانه میلاد مهدی ( 255 هجری )، پنجره ها را به سوی استقلال سیاسی گشوده بود. دشوارترین دوران پس از فتح ایران ( 41 – 132 هجری ) ، مقارن خلافت و استبداد دینی امویان بود، که غیر عرب، به ویژه ایرانیان که اسلام پیامبر و علی را، عاشقانه پذیرفته و از آن جانبداری می کردند را دشمن خود تلقی می نمودند.
دو قرن از فرو پاشی سیاست و حکومت ساسانیلن و موبدان زراند و تزوید گر زرتشتی می گذشت. در این زمان ، نبوغ ایرانی در پرتو عدالت خواهی سیاس

مطلب مشابه :  منابع پایان نامه ارشد درموردمیلی‎لیتر، CDCl3)(ppm):، میلی‎مول