منابع پایان نامه ارشد درمورد هیدروژنهای، ناحیه، دوتایی

شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 76/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 24/7 و Hz36/7 شکافته می‎شوند. هیدروژنهایh’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 04/1 و Hz 84/7 و Hz76/7 شکافته میشوند. هیدروژنهای b و b’ به صورت یکتایی در ناحیه ppm 73/3 ظاهر می‌شوند. در ناحیه ppm 14/1 یک نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’ است.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 33/170 مربوط به C4 و C4’، 32/148 مربوط به C8 و C8’، 95/143 مربوط به C6 و ‘C6، 19/134 مربوط به C9 و C9’، 10/131 مربوط به C5 و C5’، 94/129 مربوط به C7 و C7’، 65/129 مربوط به C12 و ‘C12، 41/128 مربوط به C11 و C11’، 08/125 مربوط به C10 و C10’، 32/70 مربوط به C3 و C3’، 69/36 مربوط به C1، 04/25 مربوط به C2 و ‘C2 نشان می‎دهد. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-5- طیف‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس ZnL(NCS)2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-27 و 3-28) مشاهده میشود که درحلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژن ایمینی c و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 76/9 در ناحیه ppm 16/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهای i’,iتوسط هیدروژنهای h’,h به صورت دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابت کوپلاژ Hz 76/5 است و در ناحیهppm 15/8 مشاهده میشوند. هیدروژنهای f’,f توسط هیدروژنهای g’,g و به مقدار جزیی توسط هیدروژنهای h’,h به صورت دوتایی دوتایی در ناحیهppm 10/8 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 2/1 و 2/8 ظاهر میشوند. هیدروژنهای e و e’ توسط هیدروژنهایd و d’ به صورت دوتایی در ناحیه ppm 94/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 60/15 ظاهر میشوند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 84/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 04/8، Hz18/7 و Hz 76/0 شکافته می‎شوند. هیدروژنهایh’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 64/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 90/7،Hz 78/7 و Hz 24/1 شکافته می‌شوند. هیدروژنهای d’,d ابتدا با هیدروژنهای e’,e به دوتایی شکافته و سپس با هیدروژنهای c’,c به دوتایی دیگر شکافته میشوند و در ناحیه ppm 58/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 56/15 و 68/9 ظاهر میشوند. هیدروژنهای b و b’ به صورت یک نوار یکتایی در ناحیه ppm 78/3 ظاهر میشوند. در ناحیه ppm 04/1 یک نوار یکتایی مربوط به هیدروژنهای a و a’ مشاهده میشود.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 25/171 مربوط به C4 و C4’، 06/148 مربوط به C8 و C8’، 18/146 مربوط به C6 و ‘C6، 47/139 مربوط به CSCN، 61/134 مربوط به C9 و C9’، 58/131 مربوط به C5 و C5’، 05/130 مربوط به C12 و C12’، 19/129 مربوط به C7 و C7’ ، 95/126 مربوط به C11 و ‘C11، 14/125 مربوط به C10 و C10’، 25/72 مربوط به C3 و ‘C3، 02/37 مربوط به C1، 43/24 مربوط به C2 و C2′ نشان می‎دهند. سیزده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-6- طیف‏‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس ZnL(N3)2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های(3-33 و 3-34) مشاهده میشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 گرفته شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژنهای ایمینی cو c’ به صورت دوتایی در ناحیه ppm 19/8 با ثابت کوپلاژHz 8/8 دیده می‎شوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهای i’,i توسط هیدروژنهای h’,h و به مقدار جزیی با هیدروژنهای g’,g به صورت دوتایی دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابتهای کوپلاژHz 16/8 و 92/0 است و در ناحیه ppm 03/8 مشاهده میشوند. هیدروژنهای f’,f توسط هیدروژنهایg,g’ به صورت دوتایی در ناحیهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژHz 64/7 ظاهر میشوند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 76/7 با ثابت کوپلاژ Hz 56/7 شکافته می‎شوند. هیدروژن‌هایh’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 56/7 ، Hz 44/7 و Hz 04/1 شکافته میشوند. هیدروژنهای e و e’ توسط هیدروژنهای dو d’ به صورت دوتایی در ناحیه ppm 44/7 با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 شکافته می‌شوند. هیدروژنهای d’,d توسط هیدروژنهای e’,e و c’,c به صورت دوتایی دوتایی در ناحیه ppm 05/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 80/15و Hz 84/8 شکافته میشوند. در ناحیه ppm 35/3 یک نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای b و b’ است. در ناحیه ppm 93/0 نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’ میباشد.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 03/164 مربوط به C4 و C4’، 00/148 مربوط به C8 و ‘C8، 56/136 مربوط به C6 و C6’، 63/133 مربوط به C9 و C9’، 70/131 مربوط به C7 و C7’، 07/130 مربوط به ‘C5 و C5’، 02/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11و C11’، 56/124 مربوط بهC10 و C10’، 82/69 مربوط به C3 و C3’، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و C2′ نشان می‎دهند. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-7- طیف‏‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس CdLCl2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-39 و 3-40) مشاهده میشود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژن ایمینی c و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 68/8 در ناحیه ppm 17/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهای i’,i توسط هیدروژنهای h’,h به صورت دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابت کوپلاژ Hz 16/8 است و در ناحیه ppm 03/8 مشاهده میشوند. هیدروژنهایf’,f توسط هیدروژنهای g’,g به صورت دوتایی در ناحیهppm 98/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 88/7 ظاهر میشوند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 78/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 64/7 و Hz 56/7 شکافته می‎شوند. هیدروژنهای h’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 76/7 و Hz 72/7 شکافته میشوند. هیدروژنهای e’,e توسط هیدروژنهای d’,d به صورت دوتایی در ناحیه ppm 43/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 80/15 ظاهر می‌شوند. در ناحیه ppm 36/3 یک نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای b و b’ است. در ناحیه ppm 91/0 نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’ است.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 30/164 مربوط به C4 و C4’، 01/148 مربوط به C8 و C8′ و C6 و C6’، 25/136 مربوط به C9 و C9’، 60/133 مربوط به کربن C7 و C7’، 11/132 مربوط به C5 وC5’، 06/130 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11 و C11’، 56/124 مربوط به C10 و C10’، 82/69 مربوط به C3 و C3’، 42/36 مربوط به C1، 17/24 مربوط به C2 و ‘C2 نشان می‎دهند. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-8- طیف‏‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس CdLBr2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-44 و 3-45) مشاهده می‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژنهای ایمینی c و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 2/9 در ناحیه ppm 23/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهایi’,i توسط هیدروژنهای h’,h و g’,g به صورت دوتایی دوتایی در ناحیهppm 05/8 و با دو ثابت کوپلاژHz 10/8 و Hz 08/1 ظاهر میشوند. هیدروژنهای f’,f توسط هیدروژنهای g’,g به صورت دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابت کوپلاژHz 36/7 است و در ناحیه ppm 04/8 مشاهده می‌شوند. هیدروژنهای d’,d توسط هیدروژنهای e’,e و هیدروژنهای c’,c به صورت دوتایی دوتایی در ناحیه ppm 95/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 44/15 و Hz 2/9 ظاهر میشوند. هیدروژنهای e و e’ توسط هیدروژنهای d و ‘d به دوتایی شکافته می‎شود که ثابت کوپلاژ آن‎ها Hz 56/15 و در ناحیه ppm 78/7 قرار میگیرند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 74/7 با دو ثابت کوپلاژ Hz 04/10 و Hz 88/7 شکافته می‎شوند. هیدروژنهایh’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 59/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 72/7 و Hz 12/1 و Hz 96/ 0شکافته میشوند. در ناحیه ppm 86/3 یک نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای b و b’ است. در ناحیه ppm 03/1 نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’است.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 75/169 مربوط به C4 و C4’، 21/148 مربوط به C8 و ‘C8، 32/143 مربوط به C6 و C6’، 99/133 مربوط به کربن C9 و C9’، 99/130 مربوط به C5 و ‘C5، 62/129 مربوط به C7 و C7’، 32/129 مربوط به C12 و C12’، 82/128 مربوط به C11 و C11’، 02/125 مربوط به C10 و ‘C10، 38/72 مربوط به C3 و C3’، 74/37 مربوط به C1، 83/24 مربوط به C2 و C2′ نشان می‎دهند. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3- 2) دارد.
3-3-9- طیف‏‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس CdLI2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-49 و 3-50) مشاهده می‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژنهای ایمینیc و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 24/9 در ناحیه ppm 26/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد با موضوعرشد حرکتی، دانش آموز، توانایی ها