منابع پایان نامه ارشد درمورد هیدروژنهای، ناحیه، دوتایی

مربوط به C4 و C4’، 15/148 مربوط به C8 و ‘C8، 56/141 مربوط به C6 و C6’، 85/133 مربوط به C9 و C9’، 61/130 مربوط به C5 و C5’، 05/130 مربوط به C7 و C7’، 10/129 مربوط به C12 و C12’، 03/129 مربوط به C11 و C11’، 99/124 مربوط به C10 و ‘C10، 34/71 مربوط به C3 و ‘C3، 70/37 مربوط به C1، 90/24 مربوط به C2 و C2′ نشان می‎دهند. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3-2) دارد.
3-3-14- طیف‏‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس HgLI2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-74 و 3-75) مشاهده می‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژنهای ایمینی c و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 24/8 در ناحیه ppm 25/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهای i’,i با هیدروژنهای h’,h و به مقدار جزیی با هیدروژنهای g’,g به صورت دوتایی دوتایی با ثابتهای کوپلاژ Hz 16/8 و Hz 2/1 در ناحیه ppm 05/8 ظاهر میشوند. هیدروژنهای f’,f توسط هیدروژنهای g’,g و کمی با هیدروژنهای h’,h به صورت دوتایی دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابتهای کوپلاژ Hz 82/7 و Hz 00/1 است و در ناحیه ppm 97/7 مشاهده میشوند. هیدروژنهای d’,d ابتدا توسط هیدروژنهای e’,e به صورت دوتایی و سپس با هیدروژنهای c’,c به دوتایی دیگر شکافته میشوند و در ناحیه ppm 76/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 74/15 و Hz 16/8 قرار میگیرند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 73/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 12/8 و Hz 44/7 شکافته می‎شوند. هیدروژنهای e’,e توسط هیدروژنهای d’,d به صورت دوتایی در ناحیه ppm 69/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 76/15 ظاهر می‌شوند. هیدروژنهای h’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 58/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 96/7 ، Hz 64/7 و Hz 36/1 شکافته میشوند. در ناحیه ppm 67/3 یک نوار یکتایی مشاهده میشودکه مربوط به هیدروژنهای b و b’ است. در ناحیه ppm 02/1 نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’ است.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 91/166 مربوط به C4 و C4’، 09/148 مربوط به C8 و ‘C8، 10/141 مربوط به C6 و C6’، 85/133 مربوط به C9 و C9’، 53/130 مربوط به C5 و C5’، 23/130 مربوط به C7 و C7’، 12/129 مربوط به C12 و C12’، 07/129 مربوط به C11 و C11’، 01/125 مربوط به C10 و ‘C10، 97/69 مربوط به C3 و ‘C3، 58/37 مربوط به C1، 90/24 مربوط به C2 و C2′ نشان می‎دهد. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3-2) دارد.
3-3-15- طیف‏‏‏‏‏های رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس HgL(SCN)2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-79 و 3-80) مشاهده می‎شود که در حلال کلروفرم دوتره با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژنهای ایمینی c و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ
Hz 56/8 در ناحیه ppm 42/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهای i’,i با هیدروژنهای h’,h و به مقدار جزیی با هیدروژنهای g’,g به صورت دوتایی دوتایی با ثابتهای کوپلاژ Hz 18/8 و Hz 16/1 در ناحیه ppm 12/8 ظاهر میشوند. هیدروژنهای f’,f توسط هیدروژنهای g’,g و کمی با هیدروژنهای h’,h به صورت دوتایی دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابتهای کوپلاژ Hz 88/7 و Hz 12/1 است و در ناحیه ppm 95/7 مشاهده میشوند. هیدروژنهای e’,e توسط هیدروژنهای d’,d به صورت دوتایی در ناحیه ppm 89/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 48/15 ظاهر میشوند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای h’,h و f’,f به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 78/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 52/7 و Hz 84/0 شکافته می‎شوند. هیدروژن‌های h’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت دوتایی سه‎تایی در ناحیه ppm 62/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 94/7 ، Hz 70/7 و Hz 32/1 شکافته میشوند. هیدروژنهای d’,d ابتدا توسط هیدروژنهای e’,e به صورت دوتایی و سپس با هیدروژنهای c’,c به دوتایی دیگر شکافته میشوند و در ناحیه ppm 37/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 40/15 و Hz 16/9 قرار میگیرند. در ناحیه ppm 83/3 یک نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای b و b’ است. در ناحیه ppm 08/1 نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’ است.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 81/168 مربوط به C4 و C4’، 99/147 مربوط به C8 و ‘C8، 27/144 مربوط به C6 و C6’، 16/134 مربوط به C9 و C9’، 02/131 مربوط به C7 و C7’، 09/130 مربوط به C5 و C5’، 45/129 مربوط به C12 و C12’، 00/128 مربوط به C11 و C11’، 17/125 مربوط به C10 و ‘C10، 43/117مربوط به CSCN، 94/71 مربوط به C3 و ‘C3، 51/37 مربوط به C1، 99/24 مربوط به C2 و C2′ نشان می‎دهند. سیزده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3-2) دارد.
3-3-16- طیف رزونانس مغناطیسی هسته، 1H-NMR و 13C-NMR کمپلکس HgL(N3)2
طیف‏های 1H-NMR و 13C-NMR این ترکیب در شکل‎های (3-84 و 3-85) مشاهده می‎شود که در حلال DMSO- d6 با دستگاه رزونانس مغناطیسی هسته با قدرت میدان MHz 400 ثبت شده است. با توجه به شکل (3-2) برای ساختار پیشنهادی کمپلکس، تفسیر طیف‏های NMR این ترکیب به شرح زیر است:
در طیف 1H-NMR این ترکیب، هیدروژن ایمینی c و c’ به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 72/8 در ناحیه ppm 15/8 ظاهر میشوند. جابجایی این پیکها به سمت میدان ضعیف در کمپلکس نسبت به لیگاند آزاد شاخص اصلی کوردیناسیون لیگاند به فلز است. هیدروژنهای i’,i با هیدروژنهای h’,h به صورت دوتایی با ثابت کوپلاژ Hz 72/7 در ناحیه ppm 02/8 ظاهر میشوند. هیدروژنهای f’,f توسط هیدروژنهای g’,g به صورت دوتایی شکافته میشوند که دارای ثابت کوپلاژ Hz 44/7 است و در ناحیه ppm 00/8 مشاهده میشوند. هیدروژنهای g’,g ناشی از کوپل شدن با هیدروژن‌های h’,h و f’,f به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 74/7 با ثابتهای کوپلاژ Hz 64/7 و Hz 48/7 شکافته می‎شوند. هیدروژنهای h’,h ناشی از کوپل شدن با هیدروژنهای i’,i و g’,g به صورت سه‎تایی در ناحیه ppm 60/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 92/7 و Hz 80/7 شکافته میشوند. هیدروژنهای e’,e توسط هیدروژن‌های d’,d به صورت دوتایی در ناحیه ppm 38/7 و با ثابت کوپلاژ Hz 84/15 ظاهر می‌شوند. هیدروژنهای d’,d ابتدا توسط هیدروژنهای e’,e به صورت دوتایی و سپس با هیدروژنهای c’,c به دوتایی دیگر شکافته میشوند و در ناحیه ppm 03/7 و با ثابتهای کوپلاژ Hz 80/15 و Hz 72/8 قرار میگیرند. در ناحیه ppm 35/3 یک نوار یکتایی مشاهده می‌شود که مربوط به هیدروژن‌های b و b’ است. در ناحیه ppm 93/0 نوار یکتایی مشاهده میشود که مربوط به هیدروژنهای a و a’ است.
طیف 13C-NMR این ترکیب سیگنال‎هایی را در 83/162 مربوط به C4 و C4’، 98/147 مربوط به C8 و ‘C8، 32/135 مربوط به C6 و C6’، 54/133 مربوط به C9 و C9’، 42/132 مربوط به C5 و C5’، 11/130 مربوط به C7 و C7’، 85/129 مربوط به C12 و C12’، 43/128 مربوط به C11 و C11’، 48/124 مربوط به C10 و ‘C10، 71/69 مربوط به C3 و ‘C3، 51/36 مربوط به C1، 25/24 مربوط به C2 و C2’ نشان می‎دهند. دوازده سیگنال مشاهده شده در طیف رزونانس مغناطیسی هسته کربن ترکیب به شرح تفسیر شده، توافق خوبی با ساختار پیشنهادی کمپلکس مورد نظر در شکل (3-2) دارد.
3-4- بررسی طیف‎های الکترونی UV-Vis
طیف الکترونی ترکیبات Zn2+، Cd2+، Hg2+ با لیگاند L در شکل‎های (3-2، 3-8، 3-14، 3-20، 3-26، 3-32، 3-38، 3-43، 3-48، 3-53، 3-58، 3-63، 3-68، 3-73، 3-78، 3-83) مشاهده می‎شود. این طیف‎ها در حلال کلروفرم و یا DMF ثبت شده‎اند. در ترکیبات فوق انتقال‎های میدان لیگاند دیده نمی‎شود و تنها آرایش چهاروجهی را ترجیح می‎دهند. برای این ترکیبات انتقال‎های جابجایی بار و درون لیگاندی در ناحیه UV مشاهده می‎شود. این انتقال‎ها گاهی به ناحیه مریی کشیده می‎شود و ترکیب رنگی به نظر می‎رسد.(جدول 3-4)
جدول (3-4) ?(nm) و ?(M-1cm-1) مربوط به لیگاند و کمپلکس‎های سنتز شده
?(nm) (?,M-1cm-1)
ترکیبات
304(27552),325(sh)(20865)
ZnLCl2
304(27766),325(sh)(22145)
ZnLBr2
305(27653), 327(sh)(22907)
ZnLI2
228(22881), 265(sh)(17499),291(32953),324(sh)(19888)
ZnL(NCS)2
228(22979),262(sh)(20343),291(31389), 324(sh)(17421)
ZnL(N3)2
269(8946),295(19641),327(sh)(10641)
CdLCl2
305(28273), 325(sh)(22667)
CdLBr2
302(26263), 326(sh)(19754)
CdLI2
268(12934),297(22549), 327(sh)(13751)
CdL(NCS)2
268(8555),295(20293), 326(sh)(11212)
CdL(N3)2
229(22899),268(sh)(20579),291(35293), 324(sh)(19233)
HgLCl2
302(26150), 324(sh)(19419)
HgLBr2
229(23604),232(23237),291(37412), 325(sh)(20124)
HgLI2
229(24025),292(36180),323(sh)(22813)
HgL(SCN)2
269(9107),295(19876), 325(sh)(10780)
HgL(N3)2
295(19876),328(sh)(11045)
ligand
3-5- آنالیز عنصری
تعدادی از ترکیبات سنتز شده به وسیله آنالیز عنصری مورد بررسی قرار گرفتند. با توجه به نتایج بدست آمده، توافق خوبی بین نتایج محاسبه شده و نتایج تجربی دیده می‎شود (جدول 3-5). نتایج بیانگر نسبت 1 به 1 لیگاند به نمک فلزی در ساختار کمپلکس میباشد.
جدول (3-5) نتایج آنالیز عنصری لیگاند و تعدادی از کمپلکس‎ها و مقایسه آن با مقادیر تئوری
درصد (تجربی) تئوری
ترکیبات
% C
% H
%N
7/65(9/65)
75/5(6/5)
33/13(1/13)
Ligand
62/49(5/49)
34/4(2/4)
06/10(9/9)
ZnLCl2
88/49(7/49)
02/4(2/4)
96/13(8/13)
ZnL(NCS)2
75/45(6/45)
01/4(9/3)
28/9(1/9)
CdLCl2
88/39(7/39)
49/3(3/3)
09/8(3/8)
CdLBr2
26/46(9/45)
73/3(6/3)
95/12(7/12)
CdL(NCS)2
38/35(2/35)
10/3(2/3)
18/7(9/7)
HgLBr2
73/40(5/40)
28/3(4/3)
40/11(3/11)
HgL(SCN)2
3-6- بررسی هدایت های مولی
با توجه به جدول (3-6) هدایتهای اندازه گیری شده نشان میدهند که کمپلکسهای سنتز شده به‌صورت مولکولی و غیر الکترولیت هستند و به عبارت دیگر در همه‏ی کمپلکس‏ها لیگاند دودندانه‏ای بازشیف و آنیون‏ها همگی در فضای کوئوردیناسیون داخلی به یون فلزی متصل شده‏اند. با توجه به هدایت کمپلکسهای روی، کمپلکس ZnLBr2 دارای بیشترین پایداری در محلول و کمترین درصد تفکیک در حلال میباشد و ZnLI2 ناپایدارترین کمپلکس در محلول بوده که بیشترین تفکیک یونی میان کمپلکسهای روی را دارا است. در میان کمپلکسهای کادمیم پایدارترین کمپلکس در محلول CdLBr2 بوده که کمترین تفکیک یونی را در محلول دارا میباشد و ناپایدارترین

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد با موضوعحرکات موزون، الگوی پیشرفت، نویسندگان