پایان نامه ارشد با موضوع زمان بندی، فعالیت ورزشی، دوران کودکی

–ازمون 2006 ).
دریبل کردن
دریبل کردن یک توپ با استفاده از دست یکی از الگوهای حرکتی بنیادی است ( پاین و ایساکس – 2005 ویکاستروم 1983 ویلیامز 1983) . دریبلکردنیکتکلیفپیچیدهای استکهنیازمندتنظیمدقیقفاصلهاشیاءنیروومسیرحرکتآنها است. دریبل کردن پس به زمین زدن و گرفتن توپ ظاهر می شود. علاوه بر این دریبل کردن موثر نیازمند ادراک خوب شکل- زمینه و عمق است.
توالی رشدی دریبل کردن
1.دریبل کردن
الف- مرحله مقدماتی
1. توپ توسط هر دو دست نگه داشته می شود.
2. دستها در طرفین توپ طوری قرار می گیرند که کف دستها روبروی هم باشند.
3. توپ با استفاده از هر دو دست به سمت پایین پرتاب می شود.
4. توپ در جلو و نزدیک بدن با زمین یا با پاها برخورد می کند.
5. ارتفاع توپ در هنگام برگشت از زمین تغییرات زیادی دارد.
ب- مرحله ابتدایی 1. توپ با دو دست طوری نگه داشته می شود که یک دست در زیر توپ و دست دیگر روی آن باشد.
2. تمایل بدن به جلو کم بوده و دریبل از ارتفاع سینه انجام می شود.
3. پرتاب توپ به پایین توسط دستی که در بالا قرار دارد انجام می شود.
4. نیرویی که باعث پرتاب توپ به پایین می شود ثابت نیست.
5. جهت انجام حرکات بعدی دست به توپ ضربه می زند.
6. مچ دست خم و باز شده و کف دست در هر ضربه توپ را لمس می کند.
ج. مرحله بالیده
1. پاها در نزدیکی هم بوده و پای مخالف دست دریبل کننده جلوتر قرار دارد.
2. تنه به مقدار اندک به جلو متمایل است.
3. توپ در ارتفاع کمر نگه داشته می شود.
4. هنگامی که توپ به سمت پایین فشار داده می شود توسط بازو- مچ و انگشتان دنبال می شود.
5. اعمال نیرو به توپ به سمت پایین کنترل شده است.
6. برخورد مکرر توپ با دست و فشار دادن به سمت پایین توسط نوک انگشتان انجام می شود.
7. کنترل بینایی توپ ضرورتی ندارد.
8. دریبل به صورت کنترل شده در پهلو انجام می شود.
2. مشکلات رشدی
1. ضربه به توپ به جای فشار دادن توپ به پایین
2. استفاده از نیروی متغیر در فشار دادن توپ به پایین
3. ناتوانی در تمرکز و دنبال کردن توپ به طور موثر
4. ناتوانی در دریبل کردن با هر دو دست
5. ناتوانی در دریبل کردن بدون کنترل بصری توپ
6. دنبال کردن ضعیف توپ
7. ناتوانی در حرکت کنترل شده به طرفین در حین دریبل کردن (گالاهو –ازمون 2006).
مهارت بنیادی دریافت کردن
مهارتهای دریافتی متعددی وجود دارند که در عملکرد ورزشی پایه ای هستند. در این مهارتها اجرا کننده آن باید یک شیئ را تصاحب یا کنترل کند. رایجترین این مهارتها دریافت با دستهاست. کنترل توپ (استپ) در فوتبال نیز یک مهارت دریافتی است که با آن بدن یا پا اندازه حرکت توپ را خنثی و جذب می کند و آن را در اختیار خود می گیرد و اجازه نمی دهد که پس از کنترل توپ از او دور شود. دریافت توپ هاکی روی چمن یا روی یخ به بازیکن اجازه می دهد که کنترل آن را به دست آورد. به غیر از مهارت دریافت با دست در مورد سایر مهارتهای دریافتی اطلاعات و آمار اندکی وجود دارد. در هر صورت بسیاری از اصول مکانیکی درگیر در مهارت گرفتن با دست قابل تعمیم در سایر مهارتهای دریافتی هستند.
دریافت کردن. هدف از دریافت حفظ مالکیت یک شیئ پس از دریافت است. دریافت یک شی با دستها بهتر از دریافت آن به کمک بدن است زیرا به این ترتیب فرد می تواند به طور سریع توپ را با دستها برای هر موقعیت دیگری که بخواهد آماده کند. معمولا پس از دریافت عمل پرتاب انجام می گیرد. (هی وود 1383
استفاده از دستها برای کنترل و گرفتن توپ یا هر شیئ دیگری در فضا دریافت کردن نامیده می شود. برای مهار کردن توپ یا شیئ کودکان ممکن است در اجرای شکلهای ابتدایی این مهارت به جز دستها از سایر قسمتهای بدنشان مثل تنه کمک بگیرند. اجرای این مهارت به دلیل نیاز مبرمی که به هماهنگی چشم و دست دارد به کندی توسعه می یابد. آمادگی لازم برای اجرای شکلهای ابتدایی این مهارت در کودکان معمولا پس از کسب حداقل هماهنگی چشم و دست بدست می آید. سپس در روند تکاملی مهارت بنیادی پرتاب کردن کودکان مراحل تکاملی زیر را پشت سر می گذارند:
1-دستهایشان را در جلوی بدن به حالت کشیده و مستقیم نگاه می دارند سپس در لحظه تماس توپ با دستها آنها را در قسمت آرنج خم می کنند و می کوشند تا توپ را به کمک سینه مهار یا کنترل کنند. در این مرحله معمولا پاها ساکن هستند.
2-در این مرحله کودکان مانند مرحله قبل با حالت ساکن در یک نقطه اقدام به گرفتن توپ می کنند دستها که وضعیت مرحله پیش را دارند با رها شدن توپ از دستهای پرتاب کننده با یک حالت دورانی به داخل می آیند و سعی می کنند که به کمک سینه توپ را کنترل یا بگیرند.
3-در این مرحله پاها مانند دو مرحله پیش ساکن هستند کودک دستهایش را در مفصل آرنج خم می کند و سپس با یکی از روشهای زیر اقدام به کنترل و گرفتن توپ می کند :
-کودک پس از برخورد توپ به سینه آن را با دستهایش کنترل می کند.
-پس از تماس به دستهایش آن را با سینه کنترل می کند.
4-در این مرحله نیز مانند همه مراحل قبل پاها ساکن هستند و کودک دستها را به حالت کشیده در جلوی بدن نگه می دارد و با کف دست و پنجه هایش توپ را می گیرد.
5-در آخرین مرحله از مراحل تکاملی دریافت کردن توپ مانند مرحله قبل با کف دستها و پنجه ها گرفته می شود اما کودک قبل از دریافت آن به اطراف حرکت می کند و به این ترتیب وضعیت بدن خود را با محل فرود آمدن توپ منطبق می سازد.***
شکل پیشرفته مهارت بنیادی دریافت کردن
با آنکه شکلهای گرفتن در هر فعالیت ورزشی تا حدودی اختصاصی است و بستگی به نوع مهارت ورزشی دارد ولی ریشه های همه آنها یکسان است در مهارت دریافت کردن دو مرحله بسیار مهم زیر وجود دارد:
1-به حرکت در آوردن دستها و قرار دادن آنها در وضعیت مناسب
2-مهار و کنترل توپ به وسیله دستها
اصول مکانیکی مهم در مهارت بنیادی دریافت کردن
برای مهارت و کنترل توپ 2اصل مکانیکی زیر از اهمیت بیشتری برخوردارند:
1-برای کاهش سرعت توپ به کار بردن نیرو لازم است.
2-با کشیدن دستها به داخل و حرکت کردن در جهت توپ می توان ضربه حاصله از آن را جذب کرد. (هی وود – لافری)
عوامل موثر بر عملکرد دریافت کردن:
اندازه توپ –توپورنگپسزمینه–سرعتتوپ–زاویهتوپ–بیناییوزماندید–آموزش–آگاهیوتجربه (گریگوری پاینه-ایساکس 2002 ).
تحقیقات اخیر که به ارزیابی ویژگیهای رشدی مهارت دریافت کردن پرداخته اند بر محدودیت های متعدد محیطی تمرکز کرده اند. عواملی مانند محدودیت دامنه بینایی و میزان روشنایی بر کینماتیک دریافت کردن تاثیر می گذارند (بنت- بوتون- کینگز- بوری و داویدز 1999- ساولزبرگ و اندرکمپ 2000) شواهد دیگر نشان می دهند که پسرها در اوایل دوران کودکی فعالیتهای پرتاب کردن را بهتر از دخترهای هم سن خود انجام می دهند ( مک کنزی و دیگران 2002).
توالی رشدی دریافت کردن
1. دریافت کردن
الف- مرحله مقدماتی
1.کودکان به خاطر ترس از برخورد توپ با صورت اغلب یک واکنش اجتنابی چرخاندن صورت و یا با دستها صورت را حمایت می کنند (این واکنش اجتنابی اکتسابی است و ممکن است مشاهده نشود.)
2. دستها به صورت باز در جلوی بدن نگه داشته می شوند.
3. حرکات بدن قبل از برخورد توپ محدود است.
4. دریافت کردن شبیه بغل کردن است.
5. برای به دام انداختن توپ از بدن استفاده می کنند.
6. کف دستها به طرف بالا نگه داشته می شود.
7. انگشتان به صورت باز و منقبض نگه داشته می شوند.
8. از دستها برای دریافت کردن استفاده نمی شود.
ب- مرحله ابتدایی
1. واکنش های اجتنابی به بستن چشم ها در لحظه تماس توپ با بدن محدود می شود. 2. ساعدها با زاویه تقریبا 90 درجه در مفاصل آرنج در کنار بدن نگه داشته می شوند.
3. در تلاشهای اولیه تماس توپ با دستهای کودک اغلب ناموفق است و به همین خاطر از بازوها برای گرفتن استفاده می شود.
4 . دستها در روبروی هم نگه داشته می شوند و انگشتان شست به سمت بالا هستند. 5. در لحظه تماس دستها با زمان بندی ضعیف و نامنظم سعی در فشردن و گرفتن توپ دارند.
ج- مرحله بالیده
1. واکنش های اجتنابی حذف شده اند.
2. چشم ها مسیر رسیدن توپ به دستها را دنبال می کنند.
3. بازوها آرام در کنار بدن قرار گرفته و ساعدها در جلو نگه داشته می شوند.
4. دستها در لحظه تماس با توپ نیروی توپ را جذب می کنند.
5. دستها با مسیر حرکت توپ هماهنگ هستند.
6. انگشتان شست در مقابل همدیگر قرار دارند.
7. دستها با یک زمان بندی مناسب و همزمان توپ را می گیرند.

مطلب مشابه :  پایان نامه ارشد رایگان دربارهمواد مخدر، معنادار بودن، سطح معنادار