منابع پایان نامه درمورد پژوهشگران، توسعه خود

لکن گاهی اوقات این گونه افزایش رشد را نمی توان به منزله معیار افزایش محصول تلقی نمود، زیرا که با پیشرفت زمان میزان رشد احتمالا کاهش می یابد، بنابراین مقدار محصول در هنگام برداشت چندان افزایشی حاصل نخواهد کرد. برعکس اثر کود شیمیایی در رشد برخی از گیاهان ممکن است چندان محسوس نباشد، لکن مقدار محصول به هنگام برداشت به نحوه قابل ملاحظه ای افزایش می یابد. (محمودی و همکاران، 1380).
1-5-8- کاربرد کودهای حیوانی بر خصوصیات رشدی گیاهان دارویی
بهترین راه به کار بردن کودهای حیوانی عبارت از این است که آنرا بگذارند بخوبی بپوسد و خس و خاشاک درشت آن از بین برود و بعد از آنکه پهن پوسیده را در سطح مزرعه پهن کردند بلافاصله مزرعه را شخم عمیق بزنند تا پهن بخوبی با خاک مخلوط شود (مشیری، 1360). لازم به تذکر است که همیشه کود گیاهی و کود شیمیایی را باید توام به زمین داد تا از سفت شدن خاک جلوگیری شود تاثیر کودهای شیمیایی در کوتاه مدت و کودهای حیوانی در درازمدت نمایان میگردد (حسنی زاده، 1389). هر گونه کاربرد کود حیوانی، پیشاب (ادرار دام) یا دیگر ضایعات غنی از کربن مانند دانه ضایعات قهوه، مقدار مواد آلی خاک را ارتقاء می دهد. در برخی موارد، بهتر است تا قبل از اضافه کردن این مواد به خاک، برای یک دوره مشخص به آنها فرصت کافی برای تجزیه (یا تخمیر) داده شود. آلی شدن ترکیبات حاوی کربن باعث می شود ازت موجود در خاک به طور موقت از گردش خارج شود (به حالت رکود در می آید)، زیرا میکروارگانسیم ها برای رشد و توسعه خود هم به ازت نیاز دارند. کودهای حیوانی معمولا سرشار از ازت هستند، بنابراین فرآیند آلی شدت ازت، بسیار کم و در حد ناچیز روی می دهد. هر جا که کاه و کلش بخشی از کود حیوانی را تشکیل دهد، یک دوره تجزیه، از آلی شدن ازت در زمین جلوگیری می نماید (عسگری، 1391). ماده ی آلی تنها یک فرم طبیعی کود که برای افزایش عملکرد گیاهان به کار می رود نیست، بلکه زندگی خاک، ساختمان خاک، متابولیسم گیاه و تولید محصول را بهبود می بخشد (سیادت و همکاران، 1389). مواد آلی پس از ورود به خاک، تحت تاثیر فعالیت های حیاتی موجودات زنده خاک می پوسند و تبدیل به هوموس می شوند. افزون مواد آلی به خاک، اثرات مطلوب چندی در حاصلخیزی خاک دارد که به طور خلاصه به شرح ذیل است: اثر فیزیکی مواد آلی در خاک در افزایش کلوئیدهای آلی خاک و افزایش سطح ویژه و بالا بردن ظرفیت تبادلی خاک است، به علاوه بهبود ساختمان، افزایش ظرفیت نگهداری آب خاک، تیره کردن رنگ خاک و به طور کلی بهبود شرایط فیزیکی خاک را سبب می شود. این تاثیرات طی سالیان دراز پس از افزایش مواد آلی در خاک باقی می ماند. نقش شیمیایی مواد آلی در خاک، در افزایش عناصر غذایی و ترکیبات آلی در خاک است که به نوبه خود، ظرفیت جرب و نگهداری عناصر غذایی در خاک و همچنین چسبندگی ذرات برای تشکیل خاکدانه ها را نیز افزایش می دهد. کودهای آلی ضمن این که در افزایش قدرت باروری خاک به عنوان منبع غذایی دخالت دارند، با داشتن خواص متعدد خود در بهبود و اصلاح خاکها جایگاه ویژه ای را اشغال می کنند. مشارکت در تشکیل خاکدانه ها، پایداری خاکدانه ها، جذب، رطوبت زیادی و غیره فوایدی هستند که به مواد آلی خاک باز می گردد و نهایتا وجود آن از فرسایش، تخریب و نقل و انتقال مواد متشکله ی خاک جلوگیری می نماید. کودهای حیوانی در زمان مصرف، بهتر است که خشک و پوسیده باشند. مصرف کودهای دامی تازه و مخصوصا پهن خیس و تازه حیوانات، موجب تشدید فعالیت میکروارگانیسم ها و مصرف عناصر غذایی و مخصوصا ازت کود و خاک می شود که منجر به بروز کمبود و کاهش رشد و تاخیر در رسیدن محصول می گردد. کودهای دامی را باید حتی المقدور قبل از کشت به خاک داد و در صورت امکان در فصل پاییز وارد خاک و به کمک شخم یا خاک مخلوط نمود. کودهای دامی را کمتر به صورت سرک مصرف می کنند، مگر در چمن کاری و گلگاری و از طرف دیگر در سبزی کاری و صیفی جات، کود دامی را عمدتا برای تهیه بستر نرم و گرم (حرارت حاصل از تخمیر کود) جهت بذر و گیاه جوان به کار می برند (محمدی، 1385).
1-5-9- کاربرد کودهای ورمی کمپوست بر خصوصیات رشدی گیاهان دارویی
ورمی کمپوست در اصلاح بافت فیزیکی خاک نقش بسزایی دارد و خاک را سبک می نماید. بعلاوه آب را بهتر نگه می دارد یعنی باعث می شود تا آب به آرامی رها شده و از تبخیر سطحی و یا نفوذ سریع آب به داخل عمق خاک جلوگیری می نماید. ورمی کمپوست یک کود صد در صد آلی است و بطور مستقیم جذب ریشه گیاه می شود و محیط مناسبی برای رشد موجودات ذره بینی خاک را فراهم می آورد. ورمی کمپوست محصولی با ارزش برای انواع و اقسام کاشت ها به حساب می آید. در درجه اول برای پرورش گل و گیاهان زینتی و در مزارع اصلاح نژاد گیاهان نیز مورد توجه قرار گرفته است. از آنجا که نقش اساسی این کمپوست، تحریک و تسریع رشد گیاه است، بهترین تاثیر را در رنگ آمیزی گل و درشت نمودن آن دارا می باشد (ززولی، 1388). استفاده از کمپوست برای حفظ و بهبود حاصلخیزی خاک و مقدار هوموس آن در استاندارد کشاورزی زیستی کانادا توصیه شده است. کمپوست جوان باعث تحریک فعالیت زیستی خاک در کوتاه مدت می شود، در حالی که کمپوست رسیده، تاثیر مثبت بیشتری در افزایش ماده آلی خاک و بهبود ساختمان آن دارد. در دراز مدت، کمپوست رسیده در مقایسه با کود دامی تازه حاصلخیزی خاک را بیشتر افزایش می دهد (کوچکی و همکاران، 1386). ورمی کمپوست عمل جوانه زنی در گیاه را تحریک می کند، برای این منظور در بستر بذر از 30 – 20 درصد ورمی کمپوست مخلوط با شن استفاده بعمل می آید. این مخلوط رشد مداوم و خوبی را برای گیاه در حدود سه ماه تامین می نماید. جوانه زنی بذرهای گوجه فرهنگی، کلم پیچ و تربچه در ورمی کمپوست خیلی بهتر از کمپوست معمولی انجام می پذیرد. در کشت سبزی و صیفی توصیه می گردد قبل از نشاء کاری یا بذر پاشی از ورمی کمپوست به میزان 1250 – 750 کیلوگرم در هکتار استفاده به عمل آید. ورمی کمپوست عناصر سنگین موجود در خاک را تثبیت نموده و مانع از جذب بیش از حد آن توسط گیاه می شود. در تحقیقی در اثر مصرف ورمی کمپوست قابلیت جذب عناصر ازت و پتاسیم توسط گیاه نسبت به خاک معمولی بترتیب 5 و 7 برابر افزایش یافت (سماوات و همکاران، 1387). ماده ی آلی تنها یک فرم طبیعی کود که برای افزایش عملکرد گیاهان به کار می رود نیست، بلکه زندگی خاک، ساختمان خاک، متابولیسم گیاه و تولید محصول را بهبود می بخشد (سیادت و همکاران، 1389).
1-5-10- کاربرد تلفیقی کودهای آلی (ورمی کمپوست و حیوانی) و شیمیایی بر خصوصیات رشدی گیاهان دارویی
کودهای شیمیایی بطور گسترده در اکوسیستم کشاورزی برای حفظ سلامت گیاهان و همچنین افزایش عملکرد محصولات زراعی مورد استفاده قرار می گیرند. میزان مصرف آنها در محصولات زراعی گوناگون افزایش یافته و در نتیجه منجر با ایجاد مشکلات بسیار جدی از قبیل آلودگی آب و هوا و طغیان مجدد آفات و غیره شده است. از این رو، اجرای راهکار مدیریت مصرف تلفیقی کودهای مختلف در کشاورزی ضروری می باشد. تلفیق صحیح و عاقلانه مصرف کودهای شیمیایی، طبیعی و کودهای زیستی برای جلوگیری از خطر نابودی منابع تولید انرژی برگشت ناپذیر و حذف معایب کودهای شیمیایی با ارزش خواهد بود. میکروارگانیسم های مهمی مانند ازتوباکتر، آزوسپریلیوم، آزولا در چرخه های تثبیت نیتروژن شرکت دارند و ماده مغذی نیتروژن را برای گیاهان ذخیره می کنند (واحدی و همکاران، 1385). معمولا اثرات مفید کود دامی در مقایسه با کودهای شیمیایی مدت بیشتری دوام می آورند (محمودی و همکاران، 1380). انواع کودهای حیوانی در نقاط مختلف کشور مصرف زیاد دارد ولی چون مقدار آن محدود است و از طرفی ارزش غذایی آن برای نبات کم میباشد لذا برای جبران نقیصه علاوه بر استفاده از این کود مصرف کود شیمیایی را نیز باید تعمیم داد (مشیری، 1360). کشاورزان زیستی معمولا به جای استفاده از کود دامی تازه ترجیح می دهند آن ها را به شکل کمپوست در مزرعه استفاده کنند. نگرانی های بسیاری در مورد استفاده از کود دامی تازه در مزارع کشاورزی وجود دارد که از آن جمله می توان به خطرهای آن برای سلامتی انسان و محیط اشاره کرد. کشاورزان زیستی برای کاهش این خطرات، کود دامی را قبل از استفاده به شکل کمپوست در می آورند و کود دامی را با احتیاط فرآوری می کنند (کوچکی و همکاران، 1386). اگر ورمی کمپوست را با کود معمولی مخلوط نموده و به گیاه بدهیم در حلالیت مواد مغذی کود تاخیر ایجاد شده و مدت زمان پایداری کود در زمین افزایش می باید. این رها سازی تدریجی مواد غذایی موجب می شود تا در طول کاشت و داشت گیاه دیگر احتیاجی به افزودن کود اضافی نباشد. ارزشمندترین خاصیت این کود در عملکرد آنزیمها و میکروارگانیسم ها و همچنین هورمونهای مختلف موجود در آن است. ورمی کمپوست حاوی آنزیم هایی چون پروتئاز، آمیلاز، لیپاز، سلولاز و کتیناز می باشد که در تجزیه مواد آلی خاک و در نتیجه در دسترس قرار دادن مواد مغذی مورد لزوم ریشه گیاه نقش موثری را دارا می باشد. خصوصیات فوق باعث می شود تا ورمی کمپوست بعنوان بهترین و اساسی ترین کود برای احیای زمین های فقیر و لم یزرع بحساب آید (ززولی، 1388). مواد آلی بر خصوصیات شیمیایی و فیزیکی خاک و سلامت کلی آن تاثیر می گذارند. خصوصیاتی از خاک که از مواد آلی تاثیر می پذیرند عبارتند از: ساختمان خاک، ظرفیت نگهداری رطوبت، تنوع و فعالیت موجودات زنده خاک (هم موجودات مفید و هم مضر برای رشد محصول) و دسترسی به مواد مغذی. به علاوه مواد آلی بر عملکرد مواد اصلاح کننده شیمیایی، کودها، حشره کش ها و علف کش ها نیز تاثیر می گذارند (عسگری، 1391). امروزه در اکثر کشورهای پیشرفته کودهای حیوانی و ضایعات کشاورزی (علفهای هرز، برگ درختان، پوست میوه ها و …) را با کمک کودهای شیمیایی، کرم های خاکی، قارچ ها، باکتریها و … تخمیر نموده و به شکل بهتر و مقوی تر در آورده تا با سهولت بیشتری توسط زراعین در مزارع و باغها مصرف شود (سیلسپور و همکاران، 1385). یافته های پژوهشگران نشان دهنده ی بهبود ویژگی های خاک در اثر کاربرد درازمدت کودهای آلی در مقایسه با کودهای شیمیایی می باشد. بر این اساس پترسون و همکاران (1992) در طی پژوهش های 32 ساله، دریافتند که همه ی ویژگی های شیمیایی (شامل فراهمی فسفر، پتاسیم، منیزیم، کربن و نیتروژن و pH و پارامترهای بیولوژیک (تنفس، فعالیت های اوره آز و جمعیت کرم های خاکی و …) در اثر کوددهی آلی در مقایسه با کوددهی شیمیایی بهبود یافتند. در مقایسه با فرمولاسیون کودهای ساختگی یا شیمیایی، کودهای آلی دارای مقادیر نسبتا پایینی از مواد غذایی هستند، اما اعمال مهمی را انجام می دهند که از عهده ی کودهای شیمیایی بر نمی آید. کودهای آلی مواد آلی خاک را افزایش می دهند و در نتیجه ظرفیت نگهداری آب خاک را افزایش می دهند. این کودها همچنین ساختار فیزیکی خاک را بهبود می بخشد که موجب افزایش تهویه ریشه های گیاه می گردد. هنگامی که منابع آلی به عنوان کود استفاده شود، فعالیت قارچ ها و باکتری ها در خاک را افزایش می دهد. قارچ های مایکوریزا که دیگر مواد غذایی را برای گیاه قابل دسترس می کنند، در زمانی که محتوی ماده ی آلی خاک بالاست، افزایش می یابند. مواد غذایی که به صورت آلی در اختیار گیاه قرار گرفته اند، به کندی از خاک شسته می شوند و موجب کاهش آلودگی آب در مقایسه با کودهای شیمیایی می گردد (رلف، 1997). همچنین به نظر می رسد که تولید محصول براساس کاربرد کودهای آلی در مقایسه با کودهای شیمیایی نوع پایدارتری از کشاورزی باشد. بنابراین، در سال های اخیر

مطلب مشابه :  منبع پایان نامه با موضوعجامعه مدرن، تجانس، گروه همسالان